top of page

Atje...!



Atje më presin gërmadhat e shtëpisë dhe dallëndyshet që vijnë përherë e më rrallë Më presin nën dhè zambakët e vdekur dhe hijet e të parëve ende gjallë...


Kalldrëmi pret që të m'i puthë këmbët kodra që heshtur m'i ruan kujtimet arna e qiellit, hardhia që qan dhe porta qemerëlartë e diellit


Më presin pemët që s'i mbajnë më frutat oborri ku dikur ulej perëndia Më pret hija e qenit që vdiq prej mërzisë kur u largova nga shtëpia


Nëna më pret e lutet me psalme kur muzgu shtrin krahët mbi qytet zhaurima e detit, tufanët e rreptë dhe pusi plot brenga e dert.


Pulëbardha varrosur brenda një vale burimi me mijëra shtëmba thyer kujtimet burgosur brenda një fjale dhe lumi që shkon për t' mos u kthyer


Pikëllimi ulur më pret mbi gurë heshtja nëpër gërma tashmë thinjur pemët me buzët që dridhen në ethe dhe ëndrrat me gjethet gremisur...


Atje, më presin gërmadhat e shtëpisë, dallëndyshet që vijnë përherë e më rrallë Më presin nën dhè zambakët e vdekur dhe hijet e të parëve, gjallë...

17/12/2022

32 views0 comments

Commentaires


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page