ZJARRI I PROMETEUT

ZJARRI I PROMETEUT

Ky zjarr s'i shkriu prangat, as kularin

Që popujt mbajnë në duar dhe në zverk

Në vendin tim askush s'e pret litarin

Dhe vetëm vdekja mundet që t'a prek

Sa keq! Ky fatgremisur nën rënkime

I dha shqiponjës shpretkën pak nga pak

Dhe shpendi ngrihej lart në fluturime

Dhe qielli nga gjaku u përflak

Për Prometeun s'flitet, as për zjarrin

Me shkëmbin e Skithisë nuk di ç'ka ngjarë

Po kur një popull vetes ja hap varrin

As zoti nuk i vjen si dëshmitar!