Vaso Papaj: Jam lakuriq
Sep 9
1 min read
E hodha pelerinën
Qendisur me thërmiza pushteti.
E hodha te kazani i plehrave
Dhe urova, mos ta gjente askush.
S’më kish ngrohur kurrë.
I ndarë nga njerëzit me mur,
Vetja më dukej në qivur.
S’e di, nëse shpëtova shpirtin!...
S’e di, nëse fitova paqen, qetesinë!...
Miq!
Tani jam lakuriq.
Ato thërmiza pushteti
Sesi më ishin?! Si yje të ftohtë
Në pelerinën-qiell të një nate acar.
Qindëra... mijëra,... miliona...
Por befas...
Dielli mbi kurriz. Ndjeva të ngrohtë.
Atë kupë qielli ai ma kishte vrarë...
Urime poet Vaso! Një shkrim dhe temë e kohës. I lumtur kush e kupton dhe vepron shpejt.
Miqësisht !
Kadri Tarelli
Durrës.
Sa bukur profesor,
manteli i pushtetit- manteli i krimit...ndodh...te ne..
Sikur tu mbushej mëndja..këtyre..që janë në bisht të të qënit njeri..dhe e dinë se janë në krye....Mallkim i vjetër...e kush ma mirë se Ju e fshikullon...me aq art e kënaqësi artistike...po shuaj etjen e vjetër.flm!