Vangjush Saro: Fabula

Vetëpërmbajtje

Bam (!) një çifte  në pyllin e vjetër;

nga strofkulla, doli zonja Dhelpër.

“Po hedh njëherë sytë te përroi.

Ndoshta për mua diçka teproi:

ndonjë thëllëzë a ndonjë lepur…”

Por befas u dëgjua çiftja tjetër.

U kthye Dhelpra: “Kurrën e kurrës!

Më mirë pa ngrënë, se të lë lëkurën…”

“Ndryshimi”

Një Peshk i vogël, shok me frikën,

trembur nga rrjeta e peshq të mëdhenj,

ngec brenda një Qeseje plastike

(nga ato që flaken andej këtej)

dhe bota i erret, i bëhet pus…

I thotë Qeses: “Dhe ti na ha?”

“Ç’është ajo fjalë, o vogëlush!

Unë jam krejt ndryshe nga ata:

nuk të gëlltis si një e marrë,

por e marr shtruar, butësisht.

Asgjë nuk ndjen, nuk të dhemb fare…”

Vërtet, një vdekje ndryshe ish…

Kaposhi shpjegohet

Dikush i tha Kaposhit mjaft;

se kish filluar që pa gdhirë,

këndo e fryhu dhe këndo prapë…

(“Po ç’është, mo shoku, ky delir?”)

Dhe ai qartë u shpjegua:

“Mos e zmadho, o burrë i dheut!

Gjithsej pesë herë kam kënduar:

Dy herë te gardhi,

tre herë majë plehut…”

Gomari dhe Kaprolli

Teksa me dru po e ngarkonin,

Gomari i fliste një Kaprolli:

“Se si më dukesh ti, more vëlla,

të më falësh… pak si budalla.

Shkon e vjen as punë as zanat;

për kurrgjë s’do ishe ti në fshat.

Më në fund, o mik, me sa shikoj,

Ti nuk paske fare as patkonj…”

Në këto e sipër, qe ngarkuar;

tek lëkundej, sa nuk ra në përrua

dhe i hëngri vithesh ca shkopinj…

Tha Kaprolli i urtë: “Miku im,

tash për tash kam vetëm një këshillë:

çoje këtë barrë shëndoshë e mirë,

pa njëherë tjetër e gjejmë fjalën,

se kush është e kush nuk është budall…”

Gjethet

Ca gjethe fluturojnë për një çast

dhe enden qiellit tolerant…

Herë tremben, herë thonë plot gaz:

“Jemi këtu lart! Po po. Këtu lart!”

Por qielli është një sfidë e madhe;

dhe fluturimi gjithashtu.

Pas një copë herë, lodhen a mardhin

dhe bien të shkretat përdhe,

kuturu…

…………………………………………………….

(Arkiva "Fjala e Lirë" - Londër, Vankuver, korrik 2016)