Ibrahim HAJDARMATAJ: HALIL BASHOTA NA GËZOI ME KËTË ROMAN…

Nga Ibrahim HAJDARMATAJ

Zogaj, Tropojë

Këto ditë të nxehta e përvëluese të gushtit 2026, shkrimtari Halil Bashota na gëzoi me romanin e tij të ri, “Sërish në Alpbah”, një vepër që vjen si një prurje e veçantë në krijimtarinë e tij letrare. Romani është botim i shtypshkronjës “LENA Grafik” të Prishtinës-Kosovë, me redaktor Xhevder Rusinovci, lektore Lenora Kasumi dhe dizajnere Andri Zabeli.

“Sërish në Alpbah” është vepra e tretë e autorit, pas “Heroi tragjik në tragjedinë e Shekspirit”, një studim në fushën e kritikës letrare, dhe “Të jetosh në një kohë tjetër”, vëllim poetik. Kjo dëshmon se Halil Bashota nuk është një autor që kufizohet vetëm në një gjini letrare, por një krijues që ka kërkuar të shprehet përmes poezisë, studimit dhe tashmë edhe romanit.

Një autor me formim të gjerë

Shkrimtari dhe poeti Halil Bashota ka lindur në qytetin e Klinës, Kosovë, më 1 janar 1981, në një familje patriotike, bujare, atdhedashëse dhe fisnike. Arsimin e detyrueshëm dhe gjimnazin i përfundoi në vendlindje me rezultate të larta. Më pas u diplomua në Universitetin Shtetëror “Hasan Prishtina” në Prishtinë, në degën e Gjuhëve të Huaja, drejtimi Anglisht, gjithashtu me rezultate të larta.

Pas përfundimit të studimeve, ai u angazhua në Ministrinë e Arsimit në Prishtinë, në sektorin e arsimit të lartë, ku punoi si inspektor gjatë periudhës 2005–2010. Më pas mori detyrën e profesorit në Universitetin UBT – Universiteti i Biznesit dhe Teknologjisë në Prishtinë, ku vazhdon të ligjërojë lëndën “Letërsia Anglo-Amerikane”.

Formimi i tij akademik u thellua më tej me studimet master në Letërsinë Anglo-Amerikane, të përfunduara në Prishtinë, ndërsa më vonë, në Universitetin Karl-Franzens të Gracit, mbrojti doktoraturën në fushën e Letërsisë Anglo-Amerikane. Kjo përgatitje akademike dhe profesionale duket se ka lënë gjurmë edhe në mënyrën e ndërtimit të veprës së tij letrare.

Le të ndalemi te romani

Le të ndalemi tash te autori dhe te romani i tij i ri. Shkrimtari Halil Bashota ka sjellë një roman autentik, të mbështetur në një ngjarje që ai vetë e ka përjetuar dhe ku ka qenë i pranishëm. Pikërisht kjo përvojë e drejtpërdrejtë i jep veprës një ndjesi të veçantë besueshmërie. Autori nuk shkruan thjesht për një ngjarje të dëgjuar nga të tjerët, por për një realitet që e ka parë, e ka përjetuar dhe më pas e ka kthyer në material letrar.

Në këtë pikë, romani mund të sjellë ndër mend, për nga fryma e udhëtimit, takimit dhe përjetimit njerëzor, edhe veprën “Hasta la vista” të shkrimtarit vlonjat Petro Marko. Natyrisht, “Sërish në Alpbah” ka individualitetin e vet artistik dhe nuk është një përsëritje e ndonjë modeli të mëparshëm, por krahasimi mund të shërbejë për të kuptuar një pjesë të atmosferës dhe frymës që përcjell vepra.

Romani ka vlera të dukshme artistike. Autori përdor me mjeshtëri metaforën, krahasimin, imazhin dhe simbolikën, duke krijuar një rrëfim që nuk mbetet vetëm në sipërfaqen e ngjarjes. Përmes personazheve dhe situatave, ai sjell edhe elemente të identitetit shqiptar, të traditës, të marrëdhënieve njerëzore dhe të mënyrës se si shqiptarët e Kosovës e Shqipërisë e përjetojnë njëri-tjetrin përtej kufijve politikë.

Një takim që bëhet histori dashurie

Frymëzimi për romanin vjen nga një aktivitet ndërkombëtar i organizuar nga Forumi Europian, ku morën pjesë delegacione nga shumë vende. Në këtë aktivitet merrte pjesë edhe delegacioni i Kosovës, i kryesuar nga ish-Kryeministri i Kosovës, Agim Çeku, si dhe delegacioni i Shqipërisë, i kryesuar nga ish-Kryetarja e Kuvendit, Jozefina Topalli.

Pikërisht në këtë hapësirë ndërkombëtare, ku takohen njerëz, kultura, gjuhë dhe përvoja të ndryshme, lind edhe historia e dy personazheve kryesore të romanit: Stilit dhe Matildës.

Stili është një i ri kosovar, ndërsa Matilda një vajzë shqiptare nga Tirana. Takimi i tyre shndërrohet gradualisht në një histori dashurie të sinqertë, të ndërtuar mbi afrimin shpirtëror dhe mirëkuptimin. Në këtë marrëdhënie nuk është vetëm dashuria e dy të rinjve ajo që merr rëndësi, por edhe simbolika e afrimit mes shqiptarëve të Kosovës dhe Shqipërisë.

Ata janë dy të rinj që vijnë nga dy hapësira shqiptare të ndara për një kohë të gjatë nga rrethana historike e politike, por që në roman bashkohen përmes ndjenjës. Dashuria e tyre bëhet kështu një lloj ure njerëzore, përtej kufijve dhe dallimeve.

Edhe pjesëmarrësit në aktivitetin ndërkombëtar i shohin me dashamirësi këta dy të rinj dhe historinë e tyre. Në këtë mënyrë, ngjarja private e Stilit dhe Matildës merr edhe një dimension më të gjerë, njerëzor e kombëtar.

Halil Bashota nuk e ndërton romanin vetëm mbi një histori dashurie. Ai krijon një atmosferë ku takimi, udhëtimi, kultura, identiteti dhe marrëdhënia njerëzore ndërthuren natyrshëm. Kjo e bën romanin të lexohet jo vetëm si një histori mes dy të rinjve, por edhe si një rrëfim mbi mënyrën se si njerëzit afrohen me njëri-tjetrin kur bien barrierat e distancës.

“Sërish në Alpbah” – një fund që lë hapësirë për një tjetër fillim

Në fund, romani mbyllet në përputhje edhe me vetë titullin dhe imazhin e tij: “Sërish në Alpbah”. Por ky fund nuk duket si një pikë përfundimtare. Përkundrazi, lë një derë të hapur. Lexuesi mbetet me ndjesinë se historia e Stilit dhe Matildës mund të mos ketë përfunduar ende. Ndoshta kjo është edhe një nga bukuritë e romanit: ai nuk i jep lexuesit gjithçka të mbyllur, por i lë atij mundësinë të mendojë për vazhdimin.

Ndoshta shkrimtari Halil Bashota e ka ndërmend edhe një roman të dytë, një vazhdim të kësaj historie, ku dy të rinjtë të mund të bashkohen përfundimisht. Dhe nëse kjo do të ndodhë, lexuesi do ta presë me kureshtje atë takim të ri.

Për momentin, le ta përshëndesim këtë prurje të re të Halil Bashotës dhe ta falënderojmë autorin që na solli një histori ku dashuria, udhëtimi, kultura, identiteti dhe shpresa ecin së bashku. “Sërish në Alpbah” është një tjetër dëshmi se letërsia shqipe vazhdon të pasurohet me zëra të rinj, me përvoja të jetuara dhe me histori që meritojnë të rrëfehen.