Valbona Ahmeti: PËR TY
- Aug 10
- 2 min read

Poezia e Valbona Ahmetit është një himn i ndjerë për Shqipërinë, ku natyra dhe atdheu shkrihen në një portret të vetëm, të bukur e krenar. Malet, deti, agimet, toka dhe qielli marrin frymë nëpër vargje, duke krijuar një peizazh poetik që nuk është vetëm pamje, por edhe kujtesë, dashuri dhe identitet.
Në këtë poezi ndihet fort edhe figura e gruas dhe e nënës shqiptare, e cila qëndron stoike përballë stuhive të kohës, buzëqesh përmes dhimbjes dhe ruan në shpirt dashurinë, shpresën e të ardhmen. Vargjet mbartin një ndjeshmëri të veçantë, sepse pas bukurisë së natyrës fshihet edhe dhimbja e ikjes, por mbi të gjitha dëshira për paqe, jetë dhe dinjitet.
Në përmbyllje, Shqipëria shfaqet si një prani e bekuar, me “krahë shqiponje”, që përshkon horizontet dhe mposht trishtimin. Valbona Ahmeti e ndërton këtë poezi me ngjyra, aromë, dritë e emocion, duke e kthyer dashurinë për vendin në një përjetim të gjallë poetik. Është një poezi që nuk thjesht i këndon Shqipërisë, por e ndien dhe e përqafon atë me gjithë shpirt. (F.T.)
Për ty,
për malet kryelarta
që të rrinë si kurorë mbi ballë,
për perëndimin buzëkuq
që puth detin me mall.
Për agimet e përdiellta
që shtrydhin qumësht drite
në sytë tanë,
për çdo pëllëmbë toke
që është burim i pasurisë dhe bukurisë së rrallë.
Për ty që qëndrove stoike
përballë stuhive të kohës,
për ty që thërret me ngjyrat
e zërit të paqes,
për ty që buzëqesh
edhe kur dhimbja të rëndon,
për ty që nuk ke frikë të heshtësh
për të ardhmen e fëmijës tënd.
Për ty që deh zemrat
me parfum lulesh,
për dashurinë që e ke të latuar në shpirt
dhe kurrë nuk përkulesh.
Për ty që përmes këngës,
klithmat e ikjes i shpërndan në çdo anë
për zogjtë e tu që në qiellin e kaltër
lënë gjurmë pafaj
Për ty që lulëzimi i gonxheve
ëndrrat t’i çon peshë në çdo stinë,
dehesh si dallgë deti
deri në rebelim.
Për ty, që me krahë shqiponje,
horizontin e përshkon larg e me larg,
Nga thellësi e syve vret trishtimin që në ag.
Për ty që Zoti të krijoi
me gjithë atë bukuri dhe të bekoi
me emrin Shqipëri.








Comments