Vajza e Gjeneralit


Aleko Likaj

Vajza e Gjeneralit

roman Pjesa e fundit


- Mendmimi im është se Enver Hoxhës puna dhe qëndrimin e tij në krye të PPSH-së nuk mund ti vlerësohet me përqindje apo me kilogram. Po të matej me përqindje, atëhere po të them me bindje të plotë, sipas mendimit tim, se Enveri ka pasur 80 për qind gjëra pozitive dhe 20 për qind negative. Gabimet e sistemit që ai drejtoi ishin mbyllja totale, lufta e klasave e mosdhënia e asaj që i takonte gjithkujt sipas mundësive dhe aftësive. Ndërsa gabimi më i madh sipas asaj që unë gjykoj tashmë i qetë, qe se ai vrau në mënyrë të padrejtë gjithë shokët që bënë luftën, njerëzit kolosë që e ngritën me sakrificë, djersë e gjak Shqipërinë nga rrënojat e së vjetrës, së shkuarës. Njeriu që foli u kollit fort e pastaj ngriti kokën lart nga qielli, ku menjëherë u dëgjua krokama e një korbi në një pemë aty pranë. Ndihej një fllad i lehtë ere që ia përkëdhelte halat atje në majë, ku pas tyre dielli i pasdites që nuk të ngrohte aspak, dukej se po shkonte të pushonte. Dikush u kaloi pranë stolit tre burave të moshuar dhe u kërkoi të ndizte cigaren e tij. Një prej tyre me trup më të gjatë dhe të mbushur nxori shkrepësen dhe tjetri pas e thithi dy a tri herë, falënderoi duke vënë dorën në zemër dhe pastaj u largua e zuri vend më tej në stolin e parkut në qendër të kryeqytetit buzë Lanës, në të vetmin park të madh e të gjelbër aty. - More, Dilooo. Fytyrë e parë ky njeri. Ka qenë bashkëvuajtës me ne më duket. E kam parë një herë në Spaç ku e mbajtën ca ditë. Më duket, pastaj e dërguan në një kamp tjetër. Por edhe unë lëviza për në Burel atë kohë, kur jemi takuar bashkë deri në fund me gjithë oficerët madhorë të shtabit të ushtrisë, - tha përsëri njeriu që u kollit nga tymi i duhanit duke mos ia ndarë sytë