Sakip Cami: Poezia “Shkumbin” e Fatmir Terziut

 Populli thotë për të provuar shijen e gjellës nuk duhet të hash krejt tenxheren, por mjafton një lugë.

Më falni për krahasimin se ndoshta nuk është i gjetur, por kjo vlen edhe për poezinë dhe poetët e vërtetë.

E theksova poezinë dhe poetët e vërtetë sepse sot kanë vërshuar mijëra “poetë”.

Poezia “Shkumbin” e Fatmir Terziut më ka befasuar, më ka dhënë ndjesinë e të kënaqurit me hyjnoren, mistiken, të bukurën natyrore.

Ajo është një poezi e shkurtër e ndërtuar mbi tre simbole, hëna, qielli dhe lumi si një djalosh atlet, shoqëruar me figura artistike mbresëlënëse.

Simboli i parë është hëna. “

Hëna laget e plotë

Gjysëm

Çerek.”

Simboli i dytë është qielli.

 “Qielli ecën mbi ujë

Dhe hapat e tij ndërtojnë vetë

 Aeroporte zogjsh.”

Simboli i tretë është djaloshi atlet.

 “Shkumbini është në të vërtetë një djalosh atlet

Kemi frikë tia puthim hënën,

kur i fshihet tek retë.”

 Edhe unë kam frikë nga fjalët e tepërta.  Kjo është poezia.