Rreth gjurmeve te nje kishe ne Peshkepi


Gëzim Llojdia* 1.

5 vjet me pare.Kur .Kapaj na tregoi se diku mes lumit dhe përroit gjendeshin themele të vjetra në dalje të fshatit Peshkëpi më qartësisht te ura e Peshkëpisë së Vlorës ,devijuam rrugën. Ishte pasdite ,pas mbetej ish-ferma e dikurshme e quajtur Kota,Drashovica në anën e majtë të Shushicës dhe kthesa e Peshkëpisë. Te ura e Peshkëpisë /lufton i biri i xhixhisë. Në fushën e Peshkopisë/Ra balloni Italisë /Me manxar të Turqisë/Nga trimat e Shqipërisë.

Ky është një gjëmim nga kënga e lebërve. Besoj se i takon kohës së luftës së Vlorës. U kthyem pas, deri në fund të urës, nga ku udha merë drejtimin e urës së vjetër. Ecëm drejt lindjes .Një copëz udhë e pashtruar dhe foristradën e lamë te godina e ujësjellësit të fshatit .

-Do ecim në këmbë, për të dalë në anën e këtejme të përroit,më thotë Kapaj. Moti kishte qenë gjithë shi. Pas paradites dimërore,retë po mblidheshin sërish .Pas një kuvendimi qiellor mbyllën portën e errèt tè dyshimit, me bardhësinë e reve. Le tè ulërijnë tufanet e egër,le tè fryjè era e marrè me tërbim,tè shohësh humbjen, pas mos u kthe. Ky qiell gri me përmasa tè përbindshme,s 'mund tè jetè kurrsesi limiti ynë. Dolëm në një fushë të mbjell me grurë. Fusha e Peshkëpisë gjendet në të m