Rhodesi dhe njerëzit e tij


Rhodes


Isha në Rhodes të Greqisë, për të marrë pjesë në një konferencë ndërkombëtare. Kisha dalë në qytet, pas dy ditëve pa ndërprerë mbledhje në sallat e një hoteli luksoz. Shihja atë qytet të bukur, buzë detit, me ato ndërtesa karakteristike, me ato dyqane mbushur plot me kujtime për turistët, si dhe me njerëz të qetë që të përshëndesnin me kokë, megjithëse nuk i njihje. Në duar kisha disa sende që i kisha marrë si kujtim për njerëzit e mij të afërm e sidomos për djalin e vajzën time që u pëlqejnë t’u shpiesh diçka nga vendet ku unë vizitoj herë pas here.

Një natë më parë kishim qëndruar deri vonë, në taracën e hotelit, në pritjen e organizuar nga miqtë vendas për nderin tonë. Hëngrëm gjellët karakteristike greke dhe pimë uzon greke, si edhe dëgjuam e kënduam me kënaqësi nën tingujt e “buzuqit” grek.

Po prisja autobuzin të më shpinte në hotel, por isha tepër vonë. Nuk e di por koha kaloi shpejt në ato dyqane karakteristike të Rodesit, si edhe në vizitën e shkurtër të qytetit të bukur dhe me natyrë çlodhëse…Në atë kohë dikush më afrohet. Ishte një banor i Rhodesit, i cili e kishte vënë re që shihja herë pas here orën dhe më tha me një anglishte të pastër : “ Zotëri, a mund t’u ndihmoj me diçka ”