PUNA E VESHJES


MARIA CARRANZA 1945-2003

Por me poezinë, prozën e shkurtër, dhe aktivizimi kulturor, María Mercedes Carranza (Bogotá 1945-2003) është një figurë e shquar e letërsisë kolumbiane, gjatë gjysmës së dytë tël shekullit XX.

Normalisht unë nuk fus kurrë dy postime radhazi nga i njëjti autor, por duket se e kam bërë atë një herë të vetme para së sotmes: nuk mundet të shtyj leximin e këssaj poezie.

As s’mund të pres që ajo të përkthehet, për këtë po ju ofroj një timen.

Në disa aspekte, më kujton poezinë e Juan, Dhoma bosh: i njëjti frymëzim dhe konstruksion të ngjashëm, kur përshkruan aksione të përditshme.

PUNA E VESHJES

Papritmas

kur zgjohem në mëngjes

kujtohem për veten,

hap sytë me kujdes

dhe nis të vishem.

Së pari sistemoj lëvizjen time

të njeriut për së mbari.

Pastaj vë në sjelljet

e mira, dashurinë

bijërore, etiketën, moralin,

besnikërinë martesore:

dhe në fund po lë kujtimet.

Laj me kujdes

Fytyrën time si qytetare e mirë

shikoj shpresën time të përkeqësur,

vë në gojë fjalët

pastroj mirësinë

dhe e vesh si një sombrero

dhe në sy

po ai vështrim kaq i këndshëm.


Perktheu: Faslli Haliti

16 views

Shkrimet e fundit