POETI I DASHURUAR ME DETIN...


Thodhori Baba

Nga Arqile Gjata


Poetët lindin si krijesa Njerzore të veçanta , janë shpresë dhe palëformues të emocioneve, që shpërthejnë nga bukuria e shpirtit.

Ata duan ta stolisin me gjithfarë ngjyrash pasurinë e tyre krijuese!

Poezia është vet Poeti, ai krijonë gjerdanin e shpirtit të tij krijues!

Larmia e relievit të kuptimis së fjalëve e motivojnë përmbajtjen e poezisë të ndërtuara bukur mes krahasimit dhe metaforës.

Ndjenja e hollë e zbukuruar në kohë me marrëdhënie kuptimore të gjuhës, që autori përdor në poezinë e tij!,si;

“u plaka me ty, me dallgët e tua.”

“U linda me ty o det.

kur lotët

ende treteshin

në thellësit e tua…

u rrita me ty,i mohuar

që në lindje,

me lulet e bajames

që çelnin në kopshtin tim…

u plaka me ty, me dallgët…

pa u tretur në ngjyrat e tua.

O det,

jeta ime

e qytetit tim“, vëllimi poezik-QIEJT GRI,[1]

Poeti e do qytetin e tij.

“ E dua këtë qytet“

Mos më pyet

pse e dua këtë qytet,

që ka dallgë

dhe e mbulojnë retë.

Mos/më pyet

pse u dashurova,

me këtë qytet,

ku puthjet e kaltërsive

I errësojnë retë.

Dhe përsëri

e dua këtë qytet.[2]

Në poezinë “QYTETIT TË DALLGËVE”[3] poeti jetonë me figurshmërinë frazeologjike të krijuara me metafora, me ligjërim të figurshëm me plot ngjyrime dhe fantazi…

Semantika e këtyre vargjeve janë në mënyrën dëshirore të lidhura me botën e detare si metafora.

O fllad pranvere,

në valëzimin e dashurisë,

vetëm një çast

më merr në

krahët e tu,

më përkund

në djepin e valëve dhe më zgjo

kur agimi

të çel pranverat

e harruara.Vëllimi poetik,”Rrugëve pa emër[4]

Autori me fantazinë e tij krijuese, në rrafshin e shprehjes dhe përmbajtjes të çonë shumë larg, në pre histori…

“UNË DHE VALËT”[5]

Kohët mbulojnë

trishtime feniksësh

dhe lotët mallin

që kam për ty…

Çudi

si deti smë ka harruar:

…Ishim fëmijë

kur u dashuruam,

unë valet,

ai shpirtin tim.[6]

Poeti Skelar jeton gjatë…

Aty dhe plaket, një ndjesi e thellë dhe vet jeta e poetit është e kushtëzuar nga pranija, nga frymëmarrja poetike për detin…

”U plaka me ty,

me dallgët e tua,

dhe ngela

I mohuar…

pa u tretur

në ngjyrat e tua.

O det, jeta ime

e qytetit tim!

vëllimi poetik“Qiejt Gri”,[7]

Vargjet e poetit Thodhori Baba për detin ku ai është lindur, rritur dhe jeton ende pranë tij janë binjake, si shumatore metaforash.

Djaloshi Skelar fotografonë një gjendje estetike të mirëorganizuar nga imagjinata e tij krijuese si poet i formuar me gjuhë konceptuale dhe vet poeti është personazhi i këtij vëllimi poetik!

Çudi

si deti s’më ka harruar:

…Ishim fëmijë

kur u dashuruam,

unë valët,

ai shpirtin tim.[8]

[1] Shtëpia Botuese neroida, Tiranë,2013,f,6-7, vëllimi poezik-QIEJT GRI [2] po aty f,23 [3] [4] , Shtëpia Botuese Neroida, Tiranë,2018,f,15“ [5] [6] Po aty, f,42 [7] Shtëpia Botuese Neroida, Tiranë,2013,f,7 [8] Po aty, f,42

17 views

Shkrimet e fundit