Petrit Malushi: Hapa vjeshte

Nga Petrit Malushi
Dëshiroj…
“Mbarësi paçi ju, o njerëz!”
Lëshoj urim deri në re,
Bashkë me fjalën mirëmëngjes,
Kur përshëndes ditën e re.
“Pafshi veç ëndrra të mira!”
Mbrëmjeve s’harroj, dy-tri herë
Shpreh dëshirë, që errësira
Askund të keqe të mos shpjerë.
Kur lutem them zemërdëlirë
“Mbushur t’i keni ditë e netë,
Veç me gëzime, hidhërime fshirë…
O të thjeshtë njerëz, të shtrenjtat jetë!”
„Hija e lypësit“
Ja atje, buzë trotuarit
Në diell, vapë, ftohtë, shi
Krrusur hija e lypsarit
Nuk mungon, tek vendi rri.
Dorështrirë, shpirtrazuar
Pret ç’t’i hedhin, belbëzon.
Zëkëputur, mishëruar,
Shikimzbehur rreth vështron.
Në të ngrysur heshtur flet
„Barazinë, nuk më thua
Jetë moj, e nëmur jetë,
Ku e ke fshehur për mua!?”
Hapa vjeshte
Pemëve në degë po u ndryshken gjethet,
Dridhen, fëshfërijnë, këputen nga “ethet”.
Fryn erë e trazuar, qajnë shirat e butë,
Lart të hirtat re shtyhen si me ngut.
Dielli del me frikë, fshihet, ngroh i vakët,
Si zjarri në vatër kur i paken flakët.
Hëna e çerektë, gjysmë a e tërë.
Hapat i hedh vjeshta si zogu në rërë.
Me vrull të riu, merakun e plakut
Ditë-netët mbush stina e bollëkut.
Në të kapërcyer derën hap me dorë,
I bën ftesë dimrit ngarkuar me borë.








Comments