Petrit Malushi: Dy vjersha

Petrit  Malushi: Dy vjersha

„Sofra e vjeshtës“

Vjeshta vjen si e mira amvisë, 

Mbushur plot e rëndë ngarkuar.   

Ëmbëlsohet rrushi në degë të hardhisë,     

Ftua e shegë varur, anuar.

Mënjanë sharkun ka hedhur arra, 

Nuk mbetet prapa bajamja e hollë. 

Fiku cipëçarë bëhet lara-lara, 

Faqet i kuqin dardhë edhe mollë.  

Vjeshtën s’harron ta sjellë moti,                                                                                                                      

E mbush ajo sofrën e  sheshtë. 

Ka njerëz që presin vetëm nga

Zoti…   

Të tjerë, vitin e bëjnë me dy vjeshtë.

Dyzim 

Ulur në sofatin me pllaka guri,

Bisedoj e flas me vjeshtën.

Bollëku i stinës fjalët m‘i pruri

Për pemët, të vjelat e vreshtën.

Kush s’i provojë frutat e pjekur?

Prej shijes e lëngut kush s’lëpiu buzët?

Cilët gishta duruan pa prekur

Kokrrat e buta, faqebruzët?