Pano Boli: STOLI I POETIT

-Mikut tim poet, Hekuran Halilit-

NGA PANAJOT  BOLI

Një stol i drunjtë,

Hijërendë,

I përkedhelur nga gjelbërimi

Me flladet hedhur krahëve në të aguar

Ëndërrimtar në oborrin e poetit

Vargje joniane rri duke bluar.

Poetin pret me kafen në duar

Mbi kokë i tund ca kokrra shegë

Me pulëbardhat si krushk e nis drejt detit

Në një të fshehtë, shteg.

Të ngjyej pënën me bojën blu të detit jonian

Dhe vargjet si valet t’i ngre

Poeti Hekuran.

Një stol poet i thjeshtë

Me dru gatuar

Një gur i rende mulliri rrotullohet

Vargje të bardhë mielli urtë, urtë bluan

Argjendpraruar.

Stoli,

Poetit,

Një ulli i ka mbjellë

Vargjet t’i rigoj me vaj paqeje e harmoni

Si Anakreont ta mbajë në krahët e muzës

Hoje mjalti për vendlindjen e hire dashurie

Orfe për Sarandën peri.

Mes gjelbërimit shetit frymëzimi

Vijnë poetë e ulen në këtë stol

Fjalët i venë në peshorën Art

Dhe grinden,

Për misterin e Gërzhetës në gjol.

Çlodhen poetët në stolin e poetit

Kur vijnë nga Shenjtorët e Kalasë

Kur zbresin triumfatarë

Nga valët e detit.

Dhe stoli i poetit buzëqesh e gëzon

Aty, që në ag vjen ,

Pulëbardha e zëëmblit Anakreont.