top of page

...NDAJ MBUSHEM ME THINJA


...NDAJ MBUSHEM ME THINJA


Me pyet, se ç'dua te me sjellesh nga Shqiperia

Dhe une mbetem i mekur...

Eshte mal i larte i permalljeve te mia,

Populluar ne çdo brinje

Me te gjalle e te vdekur...

Te them te shkosh ne derdhjen e lumit te vendlindjes,

Ku humba nje pale sandale te NISH GOMES tek notoja,

Dallget, flluckat e frikes, tek perpelitesha i trembur,

Kur lumin me detin

Doja te bashkoja.

Te me sillje nje peizazh nga bedeni i kalase

Dhe horizontin perreth mbushur me enderrime...

Te perkedhelje dhe me gishta te mbuloje nje plase

Nga malli i perbashket

I imi dhe shtepise sime.

Te ecje nje cope rruge me kembe ndane korijes,

Aty ku putha nje vajze , fshehur ne zabel...

(Pse valle ma the, se korija eshte zhdukur.

Veç putana dhe kodoshe

Hynin ne motel)?

Te shkoje ne shkolle dhe ne fakultet...

Gjithkund ku kam une kujtimet e mia...

Pse me thua nuk gjete gjurme as ne toke, as ne det?

Jam i saj

Dhe eshte dhe e imja Shqiperia?

Kam patur ca miq qe shkruanin dikur, m'i sill!

Me thua qene renduar, ngarkuar me lavdine.

S'me mbanin mend dhe me hipoteke

Kishin pronesuar

Tere letersine!

...dhe per mallin tim vendose te me sillje

Vetem nje steke me paketa.

Po ti e kuptove-si valle e dije,

Keto cigare per mua

Jane tymim per eshtra.

Eshtra kujtimesh qe djeg çdo dite,

Eshtra te diteve te mia...

S'e merr era hirin.

Ai del ne floke,

Ndaj njerezit e plakur

Mbushen me thinja!

-New York,2015-

3 views0 comments

Comments


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page