Mihal Gjergji: UDHË NUK KA

UDHË NUK KA

Në Spaç, është thinjur dheu

Qershia e gjaktë është tharë,

ndoshta nga dhimbja

Nga lotët,

edhe gurët janë çarë

Një korb vetmitar mbledh eshtra

Mbase ndërton një statujë pikëllimi

Udhë nuk ka...

Është fundi a fillimi?

Mes humbëtirës - një burim,

pinë ujë të vdekurit

Ata,

si zë; as dielli, as vesa

Mbi plagë,

si mjegull nderet harresa!