M’PASKA KEPUT MALLI…!


Nexhi Bahushi

Paskan kalue Shumë e shumë vite Përsëri e paskam pa nji andërr, A zhgjandër se di, se kështu m’u duk. Paskam udhëtue shumë , Po shumë larg, Për me kalue nji shteg t’vështirë, Nji tunel t’gjatë, e t’gjatë, si litar, E sosje nuk pat. E njajta andërr tanë jetën M’paska pas mundue E s’mujta dot, Po s’mujta, e s’mujta, Me e pa babën ashtu si desha unë. Ma n’fund e paskam pa nji dritë, E paskam dalë nga tuneli E fill te shtrati i babës paskam shkue, N’at shtrat, Ku babën e kisha lanë me u kurue E prapë aty e paskam gjetë, Përmbys