MË JEPNI ATDHEUN


Vasil Tabaku

MË JEPNI ATDHEUN

Nga Vasil Tabaku



Oh, më ktheni Atdheun

Mua mërgimtarit me zë prej lotësh

Endur I vetëm

Nëpër rrugët e acarta të botës…

Si mund të ma merrni

Si mund të më lini pa dheun dhe gurët

Ku janë format e gjunjëve të mi të vrarë

Në fëmijërinë e varfër…

Si mund të më lini

Pa ajrin e ëmbël

Pa shiun e cicërimave të zogjëve

Pa strehën e varur të shtëpisë ku linda

Pa qiejt e thellë si humnera të kaltëra

Ku humbin kryet e maleve të mia….

Më thoni, a mund të harrohen

Varret e heshtur si dhimbja

Dhe horizontet

Ku është burgosur brenga ime prej shiu…

Më jepni Atdheun

Mos ma rrëmbeni puthjen e parë

Harruar mbi degët e zambakëve të bardhë

Buzëqeshjen time

Të rënë mbi lëndinat si vesë yjesh

Më ktheni zërin e ngazëllyer të nënës

Vështrimin e saj

Varur si një shall I kaltër në cep të diellit

Dhe buzët e përflakura të vajzës

Derdhur mbi trendafilat e kuq…

Mund të më lini pa emër,

Mund të më rrëmbeni fjalën

Mund të më lini pa puthjen e fshehtë

Pa drithërimat tronditëse

Mund të cngjyroni të gjitha lulet

Mund të thani të gjithë lumenjtë

Por asnjëherë, asnjëherë, jo asnjëherë

Mos më shëndrroni

Në një fantazëm shëtitese pa Atdhe…

Oh, më ktheni Atdheun

Jepini zemrës sime dritën e Shqipërisë

Mos më lini të endem larg si endacak

Zbathur nëpër thngjijtë e ndezur të mallit

Më ktheni Atdheun

Ju që më vrat ëndërrat

Dhe të nesërmen time

E shëndrruat në një muzg pa shpresë

Unë jam liria e këngës së erërave

Nëpër qiejt e trazuar të vendit tim

Jam harku rrebel I vetëtimës

Që rri si kurorë mbi floket e sime bije

Ju thash

Më jepni Atdheun

Më jepni djepin e jetës

Dhe buzëqeshjen e diellit

Pa Shqipërinë,

unë nuk jam Atdheu

Pa Atdheun

unë nuk jam Shqipëria…

Tiranë nëntor 2019


#Vasil #Tabaku

0 views

Shkrimet e fundit