JULIA GJIKA: IBRAHIM RUGOVA

JULIA GJIKA

        Kjo poezi është shkruar më 21 Janar 2006, kur Ibrahim Rugova mbylli sytë përgjithnjë.

E kujtojmë sot dhe përulemi para veprës së tij, në ditëlindjen e 76 vjetorit, me respekt e mirënjohje para këtij Njeriu të Madh, që i dha jetë Kosovës.

IBRAHIM RUGOVA

Atë, që askush nuk e shihte,

Ti e pe, ende udhën pa e nisë

qiellin e kaltër përtej reve,

Kosovën në krahët e lirisë.

Te shkëmbi i larë qajnë valët,

era shkon e vjen si e marrë,

njerëzit, gurët dhe drurët

kanë ankth , kanë acar.

Zjarrin që të digjte në zemër,

si trim e durove pa ankim,

deri në shtratin e vdekjes

me dashurinë fole , i urti Ibrahim.

Të ftohta ditët e këtij Janari,

të ftohta muret nëpër oda,

luadhet e malet e Kosovës,

Mbuluar nga ngrica e bora.

Nata harron të largohet,

shpirti po ikën ca nga ca,

zemra dhe truri i munduar

në duart e natës dhimbjet i la.

Loti i fundit i jetës rrëshqet,

Njeriun e Madh paqja mbështjell.

 21 Janar, 2006