Jo e drejtë …?


Dr Fatmir Terziu

Jo e drejtë …?


Dr Fatmir Terziu


A jeni ulur ndonjëherë dhe keni pyetur veten dhe më së shumti, penën, lapsin, stirolapsin, tastierën, apo dhe … “mausin” dhe kompjuterin, tërë makinerinë e shkrimit, pse jeni duke shkruar dhe kush jeni ju që shkruani? A ndjeheni ndonjëherë aq të parëndësishëm sa doni të hiqni dorë nga të gjitha arsyet e lidhura me shkrimin? Atëherë a ju ka ndodhur ndonjëherë të ndjeheni aq të kënaqur me atë që shkruani, dhe të doni gjithçka tashmë të shkojë mes shkrimit dhe leximit për veten tuaj?

“Unë i ndjej këto mënyra çdo ditë” shprehet Stephen King. “Kur ulem për të shkruar një libër, nuk i them vetvetes, “Unë do të prodhoj një vepër arti.” Unë e shkruaj atë, sepse ka disa gënjeshtra që dua t’i ekspozoj, një fakt të cilin dua të bëj, tërheq vëmendjen dhe shqetësimi im fillestar është të dëgjoj dëgjimin tim.”, do të rithoshte George Orwell. Në fakt teksa shohim kurikulën e kulisave të shtratit të shkrimit, sa andej dhe këndej, i jap të drejtë shkrimtarit Stephen King se “Rruga për në ferrin e letrave është e shtruar me ndajfolje.” Kështu që kurrë nuk mendoj se ndodh që të ndahet mjaft mirë, shkrimi nga shkrimtari, për të situr një shkrim nga një shkrimtar të lumtur dhe të merituar, që të thuhet se ky është pra tashmë i gatshëm për shkrimin e vërtetë e të ndjeshëm në këtë botë.