Hiqmet Mehmetaj: TRADHTISË

Edhe ti ke pjesën e sundimit tënd

Në azilin e shkretë të pabesisë,

Paçka se s'të shkoi njëherë ndërmënd

Që prehesh në llumin e poshtërsisë.

Se Zoti nuk përtoi, kur udhën fat

Të tretën e natës ta pati shkruar,

Gur' të rrokullisur drejt pellgut mëkat

Me zemrën prishur dhe mendjen shfrenuar.

Dhe më lëvdohesh që mbjell errësirë

Me farën e turpit, o plangprishur,

O krimb, që bren lulen erëmirë,

O pjellë e gazit të aratisur !

Kur farën e turpit mbjell e shfrytëzon,

Jeta me leckën e turpit të mbulon .