Foltorja dhe Komentariati




„Foltorja“ është keqkuptuar gjithmonë nga komentariati. Lëvizja e zgjimit demokratik, që nga dita e parë, është keqinterpretuar nga Ndjekësit dhe Kundërshtuesit, si produkt i dezinformimit, nostalgjisë së gabuar dhe dualizimit. Por disa anëtarë të hershëm e të rrinj të PD-së, si mbështetës kryesorë të Foltores, gjithnjë në të djathtë gjithashtu nuk arritën të kuptonin se në çfarë lloj politike do të çonte një lëvizje e tillë. Ata kishin shpresuar se Foltorja do të çonte në mendim më të lirë, efekte demokratike më të lira, angazhim, gjithëpërfshirje, votë demokratike dhe derregullim i çrregullimeve të mëdha uzurpuese në vite. Në vend të kësaj, përkrahësve të Lulzim Bashës u është dashur të adoptojnë një qasje heshtanake, anashkaluese, diku e dukshme dhe e padukshhme ndërhyrëse dhe të rrisin efektet politiko-publike në përpjekje për të kënaqur besuesit e tyre të rinj të "Çadrës enigmatike" që mbështesin ikjen e plotë të ish-liderit të PD-së, Sali Berisha. Foltorja, mbi të gjitha, ka detyruar një zgjim, dhe një riorganizim më të madh të partisë politike që solli Pluralizmin dhe që udhëheqi dhe ta udhëheq dhe Opozitarizmin e sotëm. Pra, çfarë duhet të bëjmë për këtë? Dhe çfarë vjen më pas?

Ka dy paradokse. E para është se Foltorja, ashtu si dikur në fakt me lëvizjen e saj, Zonja e Hekurt, Margarita Thatcher, revolucionarizoi politikën demokratike në një mënyrë që ajo nuk e priste. E dyta është se pritësit e heshtur dhe ata të zëshëm në debat ende mbështesin skepticizmin, sepse mendojnë se mbështetja e padukshme ishte ‘socialiste’. Të Tjerët, duan që Shqipëria të mbetet ende peng i një diskursi politik pa krye. Por në fakt, Foltorja ka bërë krejt të kundërtën, sepse ka ringjallur diskursin e komunitetit kombëtar, edhe pse komentariati ende rrëmon në sponsor e në diktat nga jashtë. Ajo e ka shkundur dhe e ka zhvendosur pushtetin politik në lëvizjen e (pa)pritur nga jugu në veri dhe e ka zhvendosur atë edhe në qytetet dominuese, ish-Socialiste.