Fatmir Terziu: Për Agim Gjakovën në ditëlindje

Vargpesha

(Për Agim Gjakovën në ditëlindje)

Një varg duhet të ketë peshën e dritës

Kur prek ballin e një fëmije,

Të jetë i lehtë

Si fryma që zgjon një gjethe para agimit,

I qetë si uji që mban fytyrën e qiellit

Pa kërkuar ta zotërojë,

Një varg duhet të dijë të heshtë

Kur zemra e thotë emrin.

Një varg duhet të ecë përkrah kohës

Pa lënë gjurmë në pluhur,

Si hija që nuk e braktis pemën

Edhe kur dielli kthehet në perëndim,

Si era që ua mëson kodrave

Gjuhën e largësive,

Nga e majta në të djathtë: Fatmir Terziu dhe Agim Gjakova, Tiranë 2009

Një varg duhet të ecë përkrah kohës

Pa u lodhur prej saj.

Një varg duhet të ketë aromën e bukës

Kur ndahet mes miqsh,

Ngrohtësinë e oxhakut

Që nuk pyet kush trokiti,

Dhe durimin e Rrugës së Kombit mbrolur,

Që i bashkon vëllezërit pa folur,

Një varg nuk matet me zë,

Por me dritën që lë pas.

Një poet duhet të mbetet pranë fjalës

Si Alpet pranë Valbonës,

Pa e urdhëruar këngën,

Pa e burgosur heshtjen,

Sepse fjala lind më e kthjellët

Kur nuk e tremb lavdia,

Dhe rritet më e gjatë se vetë njeriu

Kur ushqehet me të vërtetën.

Agim,

ditëlindjet nuk i numërojnë vitet,

Ato peshojnë vargjet

Që mbeten mbi supet e gjuhës,

Si dritare të hapura

Në shtëpinë e kujtesës,

Ku çdo lexues hyn pa trokitur

Dhe del me një copëz drite.

Prandaj sot, poet i dashur dëgjo Botën,

Mos e numëro kohën.

Le të numërojë koha

Peshën e fjalëve që ke lënë,

Sepse ka poetë që shkruajnë libra,

Dhe ka poetë, për aq sa dimë,

Që ua mësojnë librave

Si të marrin frymë.

Londër, 11 Korrik 2026