Fatmir Terziu: Adham Prifti, mesazhi fisnik i humanitarizmit profesional

Adham Prifti, mesazhi fisnik i humanitarizmit profesional

Nga Fatmir Terziu

Para disa ditësh, një mik më shprehu me një lloj trishtimi se pensionimi po i dukej si një kohë e vështirë: ditët i kalonin njësoj dhe koha e lirë i rëndonte më shumë sesa e gëzonte. Këtë bisedë e vijova më pas në një debat miqësor me shkrimtarin pensionist në Mbretërinë e Bashkuar, Ruzhdi Jata, i cili më tha me qetësi se ishte zhytur në shkrime, duke e kthyer pensionimin në një fazë krijimtarie. Pikërisht aty, për ta bërë më të prekshëm argumentin tim, solla shembullin e artistit Adham Prifti.

Adham Prifti është një model i rrallë i asaj që mund të quhet humanitarizëm profesional. Ai nuk e ka parë kurrë profesionin si një mjet thjesht për të ushtruar zanatin, por si një mënyrë për të qenë pranë njerëzve. Me një humanizëm të natyrshëm, ai e mban organon pranë vetes dhe ka ndërtuar me përkushtim rubrikën miqësore “Piano Bar” në restorantin “Imperial”.

Aty, pianoja nuk është thjesht një instrument, por një urë komunikimi, një hapësirë ku tingulli bëhet mikpritje dhe muzika shndërrohet në bashkëbisedim shpirtëror. Një bar pianoje, në thelb, është më shumë sesa një sallë pritjeje me muzikë në sfond. Është një vend ku një muzikant profesionist krijon atmosferë, kujtime dhe lidhje njerëzore.

Dimensioni human

Tek Adham Prifti, kjo hapësirë merr një dimension tjetër: ajo bëhet vendtakim i brezave, strehë emocionale për pensionistët dhe një shembull i qartë se si arti mund të shërbejë si formë kujdesi dhe dinjiteti njerëzor. Kryqëzimi i muzikës, pensionistëve dhe humanizmit ka një mision të qartë: përmirësimin e cilësisë së jetës në moshën e tretë. Muzika stimulon emocionet, kujtesën dhe shoqërimin, duke vënë në qendër njeriun dhe jo thjesht nevojat mjekësore të tij. Ajo ringjall nostalgjinë, krijon gëzim dhe forcon ndjenjën e përkatësisë, duke u përputhur plotësisht me vlerat humaniste të empatisë dhe mirëqenies.

Muzika lehtëson komunikimin

Mos humbisni magjinë e "Imperial" dhe shijen e artit të Priftit

Siç thekson vetë Profesori Adham Prifti, muzika lehtëson komunikimin. Për familjarët dhe kujdestarët, ajo krijon momente bashkimi dhe përvoja pozitive të përbashkëta. Shpesh, një melodi hap rrugë komunikimi aty ku fjalët mungojnë. Aktivitetet muzikore në pension – vallëzimi, këndimi, luajtja e instrumenteve, dëgjimi i muzikës apo ndjekja e shfaqjeve, nxisin biseda, përmirësojnë aftësitë gjuhësore dhe rikthejnë gjallërinë sociale. Muzika, po ashtu, ndihmon në mbajtjen e të moshuarve aktivë. Ajo është një motivues i fuqishëm për lëvizjen fizike: nga ecja e thjeshtë te ushtrimet më të strukturuara. Ritmi i duhur inkurajon trupin dhe shpirtin, duke ndihmuar në ruajtjen e pavarësisë, forcës muskulore, fleksibilitetit dhe ekuilibrit. Në këtë mënyrë, muzika bëhet aleate e shëndetit dhe e dinjitetit personal.

"Imperial" vendi ku kombinohen të gjitha, arti, muzika, dekori dhe qetësia shpirtërore. Profesionalizmi dhe kulinaria perfekte.

Përfitimet shtrihen edhe në shëndetin mendor.

Studimet tregojnë se muzika ngjall emocione pozitive, ul stresin dhe ankthin, dhe ndikon drejtpërdrejt në kiminë e trurit, duke stimuluar ndjenja qetësie dhe gëzimi. Një melodi e njohur mund të ndryshojë humorin e një dite të tërë. Së fundi, muzika është një çelës i fuqishëm i kujtesës. Këngët e dashura zgjojnë përvoja, fytyra dhe kohë të shkuara. Ato nguliten thellë në mendje, duke dëshmuar se kujtesa jonë shpesh flet më qartë përmes tingujve sesa përmes fjalëve. Shembulli i Adham Priftit na kujton se pensionimi nuk është fundi i angazhimit, por mund të jetë fillimi i një misioni të ri, më njerëzor dhe më fisnik. Muzika e tij nuk është thjesht art, ajo është shërbim, humanizëm dhe një mesazh i bukur se jeta, në çdo moshë, fiton kuptim kur ndahet me të tjerët.