Ekspozicioni logjik i vargut


Anila Toto

Ekspozicioni logjik i vargut

Rreth poezisë së Anila Totos


Dr Fatmir Terziu


Poezia e Anila Totos është një ekspozicion logjik që transferon dukuritë me të cilat dramaticiteti aestetik i ndjesisë komunikon me tërësinë. Është një arsye që trajton një ‘konflikt’ të pashpallur ku mëdyshet vendimtarja për të zgjidhur heshtazi ose qetazi edhe përshpirtjen jetësore të rrëfyeses mes vargut të bardhë. Duket si një imitim i absurditeteve rrethanore, të cilat vijnë mes figuracioneve të plota duke vepruar dhe madje edhe duke intonuar. Kështu është poezia “Lisi”. Është një aestetikë mpleksjesh në këtë poezi ku vargu rreket mes të lartës (një tragjedi poetike e pashpallur) dhe të ultës (një komedi e strukur). Ja si qetëson zhdërvjelltësinë e fjalës dhe vargut vetë poetja tek kjo poezi për të na dhënë stabilitet mendimi dhe thellësi kuptimi: “Lisi i moçëm, me fat, i moçëm lisi,/Pyllin zaptuar e rrënjëve me ngatërrohet,/Biri i Tokës, i Tokës, i Dheut biri,/Mik i Diellit, Lirisë, Diellit të shokëve./Lart Zoti. Natyra kuçke rri përbri,/Afërdita kthen krahët dëshperuar larg të iki,/E unë ferra, s'mund ta fsheh zilinë,/Lisi me vjedh Diellin, tokën dhe lirinë./Lisi i moçëm, me fat, i moçëm lisi.” (Toto, pozia: Lisi). Por edhe pse në traditën poetike të asaj poezie që prodhon dramë në brendinë e saj, duhet të ketë një ‘prijës