top of page

E kishte emrin, refugjat!






E kishte emrin, refugjat!

Duke lexuar romanin “Drithërimat e yjeve” të shkrimtarit Viron Kona.



Lexoja romanin “Drithërimat e yjeve”,

Përjetoja jetën e shqiptarit refugjat,

Thosha se paskemi të njëjtat vuajtje,

Ti, unë,ai,ne, njëlloj të gjithë bashkë.


Ti refugjat, unë refugjat, o vëllai im,

Vuajtje edhe ëndrra të errëta çdo natë,

Përjetime të hidhura, edhe dëshpërim,

E zezë dita, si edhe nata, jemi të pafat!


Eh, një refugjat sot kush mund ta dojë,

Blihet si dikur një skllav nga një pronar,

Shpirti i tij i dërmuar copë dhe thërrime,

N`vendet e huaja papushim hiqet zvarrë.


Nga të parët kemi fjalë të arta, me vlerë,

I ngopuri s`e beson të pangopurin!Aspak,

Pasaniku i kënaqur, që bën jetë përrallore,

S`do ta kuptojë kurrë një “skllav” refugjat!


Në jetë kam njohur njerëz si tek ai roman,

Njerëz që robëtohen fort, larg mëmëdheut,

Janë refugjatë,vërtiten udhëve t`mërgimit,

Teksa në zemra mbajnë familjen e atdheun.


Ç`ndodhte në shtëpinë e shqiptarit refugjat,

Kur ai stërmundohej rrugëve të mërgimit?

Familja e vogël e priste me ankth ditë, natë,

Të kthehej tek ata,si një zog pas shtegtimit.


Gruaja vente e vinte në shtëpinë e zbrazur,

Sytë i mbante nga dera, priste me padurim,

Burri i saj i dashur të kthehej sa më shpejt,

Ta përqafonin fort, t`u gallëronte shtëpinë.


Vogëlushët prisnin t`u kthehej babi refugjat,

I kishin kërkuar dhurata, biçikletë e kukull,

Tashmë donin veç t`i hidhnin duart në qafë,

Kthimi i babit do t`ishte dhurata më e bukur!


Vëllezër duhet t`i kuptoni mirë refugjatët,

Duhet t`i kuptoni si rropaten për mbijetesë,

Duhet të kuptoni se paret që dërgojnë te ju,

Janë vetëm vuajtje, ëndrra të vrara, djersë.


Fati i keq i refugjatit s`më hiqet nga mendja,

I pastrehë kërkonte vetëm punë, ditë e natë,

Shpërblimi - ca monedha në pallton e grisur,

Mjerimi i lexohej në sy, e kish emrin “refugjat”!


25 views0 comments

Comentários


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page