top of page

Dashuria


Dashuria


Samuel Taylor Coleridge


Të gjitha mendimet, të gjitha pasionet e kënaqësisë,

Çfarëdo që e trazon këtë kornizë të trend,

Të gjithë janë veçse ministra të dashurisë,

Dhe ushqejne flakën e dashurisë së shenjtë.


Shpesh në ëndrrat e mia zgjohem unë

Jetoj sërish në atë orë të lumturuar,

Kur në mes të rrugës në mal bie gjumë,

Ndjehem pranë kullës së rrënuar.


Drita e hënës, duke vjedhur nga skena

Ishte përzier me dritat e buzëmbrëmjeve;

Dhe ajo ishte atje, shpresa ime, ishte vena,

E dashura ime Genevieve!


Ajo u mbështet kundër burrit përhime,

Tek statuja e kalorësit të armatosur,

Ajo qëndroi dhe dëgjoi shtriqjen time,

Mes dritës së verdhë të marrosur.


Ajo ka pak dhimbje ndaj s'e zgjoj,

Shpresa ime! Gëzimi im! Genevieva ime!

Ajo më do më shumë, sa herë që këndoj

Këngët që e pikëllojnë, pa shqetësime.


Kam luajtur në ajër të butë dhe të mërzitshëm,

Unë këndova një histori të vjetër dhe prekëse -

Një këngë e rreptë, e vrazhdë, që i shkonte ngishëm

Asaj gërmadhe të egër dhe therrëse.


Ajo e dëgjoi me një skuqje të ndezur,

Me sy të përulur dhe hir modest;

Ajo e dinte mirë, se kisha zgjedhur

Vetëm fytyrën e saj plotë jetë.


I fola për uniformën që kishte veshur

Mbi mburojën e tij zjarr një markë,

Dhe atë për dhjetë vjet e mbajti të ndezur

Për Zonjën e Tokës plotë mall.


I thashë se si ai tretej: dhe ah!

Toni i tij i thellë, i ulët, lutës

Me të cilin këndova dashurinë prapë,

Interpretim me drithmën e buzës.


Ajo dëgjoi me një skuqje të ndezur,

Me sy të përulur dhe hir të pafaj;

Dhe ajo më fali, kohën e mbetur

Me shumë dashuri në fytyrën e saj!


Por kur i thashë se përbuzja mizore

E çmendi atë kalorës të zbukuruar,

Dhe se si ai kapërcente rreziqet malore,

As ditë e as natë për të pushuar.


Se ndonjëherë nga strofulla e egër,

Dhe ndonjëherë nga hija e zezë,

Dhe nganjëherë i lodhur patjetër

Në lëndinën e gjelbër pa shpresë.


Erdhi dhe e pa në fytyrë ngadalë

Një engjëll i bukur dhe i ndritshëm,

Dhe se ai e dinte se ishte një djall,

Ky kalorës i mjerë, i frikshëm!


Dhe duke mos ditur se çfarë bëri,

Ai u lidh mes një bandë vrastare,

Dhe shpëtoi nga zemërimi që e zhbëri

Zonja e Tokës atje në varre!


Dhe si ajo qau dhe i shtrëngoi gjunjët;

Dhe si ajo e përkëdheli atë më kot -

Dhe ndonjëherë e ndjeu aq ulët

Përbuzjen që çmendi trurin e tij bosh.


Dhe se ajo e ushqente atë në një shpellë;

Derisa atij i iku çmenduria e tij,

Kur në gjethet e verdha atje thellë

Ai ishte shtrirë me vdekjen në sy.


Fjalët e tij vdekjeprurëse – por kur arrita

Ajo tendosje e butë e kthyer nga e vrara,

Zëri im i ngatërruar dhe toni që ngrita

E trazoi shpirtin e saj nga keqardhja!


Të gjitha impulset e shpirtit dhe ndjenjës

entuziazmuan Genevieven time të pafajshme;

Muzika dhe përralla hera-herës,

Plaga e njëjtë dhe dhimbja e e ngjashme.


Dhe shpresat dhe frika që ndezin shpresën,

Një turmë e padallueshme, e paaftë

Dhe dëshirat e buta të nënshtruara më therrën,

I nënshtruar dhe i dashuruar kaq gjatë!


Ajo qau me keqardhje dhe kënaqësi,

Ajo u skuq nga dashuria dhe turpi;

Dhe si nga murmuritja e një ëndrre në qetësi,

E dëgjova të merrte frymë mbështetur tek supi.


Kraharori i saj u fry dhe ajo u largua mënjanë,

Duke qenë e vetëdijshme për betimin që shkeli

Pastaj papritmas, me sy të trishtuar fare pranë

Ajo vrapoi tek unë dhe qau sa më therri.


Ajo gjysmë më mbylli me krahët e saj,

Ajo më shtrëngoi me një përqafim të butë;

Dhe duke përkulur kokën, ngriti sytë plotë vaj,

Dhe shikoi fytyrën time të ngurtë.


"Ishte pjesërisht dashuri dhe pjesërisht frikë,

Dhe pjesërisht nuk ishte një art i turpshëm,

Që më mirë të ndjej, sesa të shoh pa dritë,

Ënjtjen e zemrës së saj që rreh vrullshëm.


Unë qetësova frikën e saj dhe ajo ishte e qetë,

Kur i dha dashurisë së saj të virgjër aq ëmbël,

Eh, kështu fitova Genevieven time mbi retë,

Nusja ime e ndritur dhe e bukur në ëndërr.


Shënim: Samuel Taylor Coleridge ishte një poet, kritik letrar, filozof dhe teolog anglez, i cili, me mikun e tij William Wordsworth, ishte themelues i Lëvizjes Romantike në Angli dhe anëtar i Lake Poets. Ai gjithashtu ndau vëllime dhe bashkëpunoi me Charles Lamb, Robert Southey dhe Charles Lloyd.


Përktheu dhe përshtati në shqip Fatmir Terziu.

59 views0 comments

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page