Bujar Qesja: Graciano Shoshi stërvitja e çeliktë në Kirgistan
- Prof Dr Fatmir Terziu
- 2 hours ago
- 4 min read

- Në mes të akullit, dëborës, ujit, erërave, ngricave dhe lartësive
Grushtime gladiatorësh në lartësinë 2000 metra dhe në -25 gradë
- Kampioni i botës në boks Dmitri Bivol përgatit drejt famës Gracianon tonë
Nga BUJAR QESJA
"Mjeshtër i Madh"
Një boksier i madh nuk lind rastësisht. Ai nuk ndërtohet në palestra komode, as në kushte të zakonshme. Një boksier i madh lind aty ku trupi dorëzohet, por mendja refuzon. Aty ku ajri mungon, ku i ftohti kafshon kockën, ku çdo frymëmarrje është një sfidë dhe çdo ditë është një provë karakteri.
Pikërisht aty, në kushte të jashtëzakonshme, po farkëtohet një emër që premton shumë për boksin shqiptar. Është Graciano Shoshi.
Tre muaj larg gjithçkaje. Larg familjes, larg rehatisë, larg jetës normale. Tre muaj vetëm boks. Vetëm disiplinë. Vetëm sakrificë. Vetëm ëndërr. Graciano Shoshi ndodhet në Kirgistan, në zemër të shkollës së hekurt të boksit, në akademinë e kampionit të botës Dmitri Bivol, nga figurat më të respektuara të boksit profesionist ndërkombëtar.
Dhe kjo nuk është thjeshtë një aventurë stërvitore, por projekt serioz, i menduar, i investuar dhe i besuar.
Issyk-Kul aty ku ajri është i pakët dhe vullneti peshohet
Grumbullimi i parë zhvillohet në lartësitë e malit Issyk-Kul, rreth 2000 metra mbi nivelin e detit. Një mjedis brutal për trupin njerëzor. Oksigjeni është i pakët, lodhja
shumëfishohet, ndërsa çdo ushtrim kërkon dyfishin e energjisë. Pikërisht këtu, ndërtohet baza e vërtetë e qëndrueshmërisë fizike dhe mendore.
Stërvitjet janë të tipit ekstrem. Të ashpra. Të pamëshirshme. Të frymëzuara nga tradita e vjetër e boksit rus dhe sovjetik, ku sportisti nuk përkëdhelet, por farkëtohet.
Graciano përballet çdo ditë me kufijtë e vet dhe çdo ditë i shtyn më tej.
Bora, akulli, era që të pret fytyrën si brisk, këto nuk janë pengesa, por mjete formimi. Trupi mëson të durojë. Mendja mëson të mos dorëzohet.
–25 gradë, sauna dhe akulli rituali i luftëtarit
Pas fazës në lartësi, programi vazhdon në Bishkek, ku dimri nuk fal. Temperatura zbret deri në –25 gradë. Një realitet që për shumicën është i papërballueshëm. Për Gracianon, është pjesë e rrugës.

Nga elementët më ekstremë të përgatitjes është kontrasti brutal. Nis nga sauna e nxehtë, e më pas trupi kalon menjëherë në borë dhe ujë të akullt, duke u zhytur në liqenin e zonës. I zhveshur, vetëm me të mbathura. Është një praktikë e vjetër e sportistëve elitarë rusë, një mënyrë për të forcuar sistemin nervor, për të rritur rezistencën dhe për të mësuar trupin të reagojë në kushte shoku. Ky nuk është spektakël, por boks i vërtetë
Kur kampioni bindet, Dmitri Bivol hyn në investim
Ka një moment kyç në historinë e çdo sportisti. Është momenti kur dikush që di gjithçka për majat, sheh te ti potencialin për të shkuar atje. Ky moment ka ardhur për Graciano Shoshin.
Dmitri Bivol, kampion bote, produkt i pastër i shkollës ruse të boksit, ka filluar të bindet se shqiptari është në rrugë të mbarë. Jo thjeshtë si talent, por si mentalitet. Si karakter. Si projekt afatgjatë.
Dhe bindja e tij nuk ka mbetur në fjalë.
Një pjesë e investimeve në përgatitjen e Gracianos, ka filluar të mbulohet nga vetë Bivol dhe strukturat e tij. Ky është një sinjal i fortë. Në boksin profesionist, askush nuk investon kot. Askush nuk vë emrin dhe reputacionin në rrezik për simpati. Investimi vjen vetëm kur sheh të ardhmen.
Fred Shoshi besimi i babait që ndërton kampionin
Në themel të këtij projekti qëndron edhe figura e Fred Shoshit, i ati i Gracianos. Biznesmen i njohur në fushën e kapjes dhe gatimit të peshkut, por mbi të gjitha një baba me vizion dhe besim të palëkundur te djali i tij.
Fred Shoshi nuk po financon një dëshirë kalimtare. Ai po investon në një mision. Me seriozitet, me durim dhe me sakrificë. Një rast i rrallë në sportin shqiptar, ku familja zgjedh rrugën e vështirë, jo atë të shpejtë. Rrugën e përgatitjes elitare, jo të improvizimit.
Besimi i tij është i qartë. Graciano do të dalë. Jo sepse është i biri i tij, por sepse po kalon atë që kalojnë vetëm ata, që janë të taksur për lart.
Vetëm boks, tre muaj jetë e mbyllur në disiplinë
Gjatë këtyre tre muajve, Graciano Shoshi ka lënë gjithçka. Nuk ka shpërqendrime. Nuk ka jetë sociale. Nuk ka kompromise. Ka vetëm boks, nga mëngjesi deri në mbrëmje. Stërvitje teknike. Punë force. Kondicion fizik. Sparring i ashpër. Analizë taktike. Asistencë nga një shkollë e përparuar e boksit, me trajnerë që kanë formuar kampionë dhe që njohin çdo detaj të këtij sporti brutal. Ky është luks i vërtetë në boks.
Tradita ruse dhe shpirti shqiptar
Boksi rus është ndërtuar mbi disiplinë, durim, metodë dhe respekt për proçesin. Graciano po thith këtë traditë ditë pas dite. Por në këtë shkollë të ftohtë, ai po sjell diçka tjetër, zjarrin shqiptar. Dëshirën për të dalë. Etjen për të provuar veten. Forcën për të mos u thyer.
Në borë dhe akull, në temperatura që ngrijnë frymën, po rritet potenca e tij. Çdo goditje bëhet më e rëndë. Çdo hap më i sigurt. Çdo mendim më i ftohtë dhe më i qartë.
Shembull dhe ardhmëri
Graciano Shoshi nuk është më vetëm një emër premtues. Por po kthehet në shembull. Shembull se si ndërtohet një boksier. Shembull se çfarë kërkon bota e madhe e boksit. Shembull për brezat që vijnë, se rruga nuk është e lehtë, por është e mundur.
Nëse tani po përballet me akullin, borën dhe –25 gradë, nesër do të përplaset me ringun ndërkombëtar. Dhe atëherë, kjo histori nuk do të duket më e pazakontë. Do të jetë e pashmangshme.
Sepse çeliku nuk bëhet në ngrohtësi. Bëhet në të ftohtë.
Dhe Graciano Shoshi po kthehet në çelik.









Comments