BUJAR QESJA: Ditëlindje në Shën Valentin

Shpendi Topollaj dhe Taqo Gjergo ditëlindje në Shën Valentin

- Miqësi që kapërcen krahina

Nga BUJAR QESJA

Sot, në ditën e Shën Valentinit, kur bota flet për dashurinë, dua të ndalem tek një dashuri tjetër, ajo për vendlindjen, për miqësinë, për fjalën e shkruar dhe për shërbimin ndaj njerëzve.

Në një foto të thjeshtë, por me peshë domethënie, ndodhem në mes dy kolonjarësh të nderuar, që prej kohësh janë bërë pjesë e pandarë e Durrësit. Janë shkrimtari Shpendi Topollaj dhe mjeku me peshë Taqo Gjergo.

Dy burra. Dy rrugë jete. Një burim i përbashkët, Kolonja.

Një strehë e dytë që i ka përqafuar me dashuri, Durrësi. Por kanë edhe një ditë të përbashkët, atë të lindjes, që është pikërisht në Shën Valentin. Kështu dashuria dyfishohet.

Kolonja është mal, është erë e hollë që fryn mbi pllaja, është krenari e qetë dhe fjalë e matur. Ajo ka lindur burra të dijes, të penës, të sakrificës. Dhe kur kolonjarët zbresin në qytete të mëdha, nuk humbasin thelbin, përkundrazi, e mbjellin atë si farë të mirë në tokën ku vendosen.

Kështu ka ndodhur edhe me këta dy miq të nderuar.

Shpendi Topollaj njeriu që jeton për librin

Shpendi Topollaj nuk është vetëm një shkrimtar. Është institucion më vete. Tetëdhjetë libra në përgatitje. Shifër që flet jo vetëm për prodhimtari, por edhe për përkushtim të jashtëzakonshëm. Dhe libri i tij i radhës i kushtohet gjeniut të letrave shqipe, Ismail Kadare-së, zgjedhje që dëshmon respekt për majat dhe përgjegjësi ndaj historisë letrare.

Topollaj është ndër ata njerëz, që nuk e shohin letërsinë si zbukurim, por si mision. Ka ditur të shkrijë thellësinë kolonjare me hapjen qytetare të Durrësit. Në këtë qytet bregdetar, ku dallgët flasin një gjuhë tjetër nga era e maleve të Ersekës, Topollaj ka mbetur i njëjti. I qetë, i menduar, me buzëqeshje të përmbajtur dhe me fjalë që peshojnë.

Është bërë pjesë aktive e opinionit durrsak, jo si i ardhur, por si njeri me peshë, si zë që dëgjohet me respekt. Sepse fjala e tij nuk është e zhurmshme, por e qëndrueshme.

Taqo Gjergo mjeku që mbolli besim

Në krahun tjetër qëndron Taqo Gjergo, mjeku që sot gëzon pensionin, por jo qetësinë e plogështisë. Sepse njerëzit si ai, nuk dinë të ndalen. Është në proçes pune, për një botim kushtuar historisë së spitalit të Ersekës. Kjo vepër nuk është thjesh kronikë, por mirënjohje ndaj brezave të mjekëve dhe infermierëve, që shërbyen me përkushtim.

Në pamje nga e majta: Shpendi Topollaj, Bujar Qesja dhe Taqo Gjergo.

Mjekësia është profesion i mendjes, por mbi të gjitha i zemrës. Dhe Gjergo është pikërisht kështu. I përulur në sjellje, i vendosur në diagnozë, i dashur me pacientët. Në Durrës ai nuk është parë kurrë si “kolonjari”, por si mjeku, si njeriu i fjalës së urtë, si qytetari model.

Gjergo si shumë të tjerë që kanë lënë vendlindjen, nuk e ka prerë kurrë fillin me Kolonjën. Përkundrazi, e ka forcuar. Sepse dashuria për vendin ku ke lindur, nuk zvogëlohet kur zgjeron horizontin, por bëhet më e thellë.

Kolonja dhe Durrësi shkrirje e bukur

Ka diçka të veçantë në këtë shkrirje mes kolonjarëve dhe durrsakëve. Kolonja sjell seriozitetin, traditën, qetësinë malore. Durrësi ofron hapësirën, detin, gjallërinë dhe mikpritjen. Kur këto dy botë takohen, lind një harmoni e bukur.

Shpendi Topollaj dhe Taqo Gjergo, janë shembuj të kësaj harmonie. Nuk kanë ardhur për të marrë, por për të dhënë. Kanë dhënë dije, kulturë, shërbim, mendim. Dhe qyteti i ka përqafuar.

Në këtë foto të Shën Valentinit, ne nuk festojmë vetëm një datë kalendarike. Ne festojmë dashurinë për librin, për profesionin, për qytetin, për njëri-tjetrin. Festojmë miqësinë që nuk njeh kufij krahinorë.

Urim me zemër

Në këtë ditë të shenjtë të dashurisë, uroj që pena e Shpendi Topollajt të mos shterojë kurrë. Që libri i tij i 80-të, të jetë gur tjetër i çmuar në kurorën e letërsisë sonë.

Uroj që Taqo Gjergo, të përfundojë me sukses librin për historinë e spitalit të Ersekës, duke lënë pas dëshmi të vyer për brezat që vijnë.

Dhe mbi të gjitha, uroj shëndet, dritë e qetësi në familjet e tyre.

Sepse burrat me peshë nuk maten me zhurmë, por me gjurmë. Dhe këta dy kolonjarë kanë lënë gjurmë të thella në Kolonjë, në Durrës, në zemrat e njerëzve.

Gëzuar Shën Valentinin, miq të dashur!

Gëzuar ditën e bekuar të lindjes, miq të shtrenjtë!

Dashuria për dijen dhe për njeriun, është më e madhja nga të gjitha.

Bujar Qesja

Durrës: 14 shkurt 2026