ANTITEZAT E VENDIT TIM


Vullnet Mato

ANTITEZAT E VENDIT TIM

Vendi im, kryesisht malor, me emër shqiponje në Ballkan, ka mbetur me pak banorë, sa një qytet, mesatar evropian; Për shkak se ka shumë antiteza, njerëzit ikin, pasi vendi i rrit, ashtu si ikën nga pula, veza, s’mbeten gjithë kokrrat në furrik.


Në vendin tim kush del në krye, quhet president, quhet mbret, flet si profesionist i përkryer, shkruan ligje dhe i vulos vet. Bëhet prokuror e kryejurist, dikton dënime paraprakisht, nxjerr miq nga burgu i sigurisë, dënuar për krime përjetësisht.

Politikanët përdorin fjalor ambicioz, të rinjtë imitojnë të vjetrit, në vend të hallit kombëtar serioz, zhyejnë e baltosin njëri-tjetrin. Kush caktohet zyrtar i lartë, bëhet bankier, numëron miliona, siguron jetën e brezit të shtatë, me qindarka nga taksat tona.

Në vendin tim, kanë frikë protestat, për bukën dhe punën jetike, shqiptarët tundin flamujt nëpër festa, për krerët e partive politike. Në vendin tim ngrihen shtëpi pa lejë, shemben ato me hipotekim, merr tokën