Abdel latif Moubarak: Mos më tundo

Hurmat e mia humbën shijen.

Era e largësisë zhveshi... shiun,

Pikërisht kur e dëshiroja.

Tërhiqem,

vetëm për të gjetur

Gjysmën time ende të pashuar.

Çfarë mbetet...

Nga sytë e tu...

Nga buzët e tua...

Tiparet e tua,

Shtati yt në një fustan sikomore.

E braktis parajsën e zbrazëtisë

Para kohës së saj.

Dal në një fustan hithi,

Një rojtar për ëndrrën time të përfunduar.

Oh, dy fjalë që vallëzojnë thellë në shpirtin tim,

Duke marrë të ndaluarën tënde në atë që është e lejuar,

Përgjigje që dëshirojnë pyetjen.

Mos më tundo.

Hurmat e mia humbën shijen.

Në ëndërr, gjaku ende njollos ballin e rrugëve,

Vendi im i prehjes...

Mes flakëve, fisi hodhi trupin tim.

Kur vendosa të marr kokat e çdo idhulli,

Nxehtësia e zjarrit nuk ishte e ftohtë mbi këmbët e mia.

Zëri im, që përhapi sekretin e mbretit

Mes njerëzve të mirë e të butë—

Zëri im i trishtuar—

Thërret për petkun e së vërtetës...

Për ta mbuluar.

Abdel latif Moubarak..... Egyptian poet