Hije


    Hija

    Nga Fatmir Terziu


    Përreth meje, unë shoh hije të pafund.

    Hije që bie nga lartësitë, kolovitet e sigurt,

    hije nga prishja e balancave në shkurt

    hije nga errësira, hije nga trukimet

    hije nga shkëlqimi në atë majë, hije nga fjalimet.

    Kjo është hija që mund t’a shohim më të plotë

    sepse është lak, e dhelpërt, e pakuptueshme edhe sot.


    Është hija nga ku prodhojmë më shumë hijeshinë

    kur të gjithë i lëmë të na konsumojnë si një lot,

    është më e thellë,

    e errët,

    e ftohtë.


    Është hija e (ar)miqësisë,

    hija që lind nga dashuria për pushtet,

    hija nga gjendjet përpara nesh

    por edhe më shumë nga ato që janë bërë përshesh

    hija që s’na lë të shohim se çfarë është vërtet më larg

    fytyrat ku të gjithë ne i gënjejmë

    me hijen që na mbeti në prag.


    Hija nga e panjohura

    hija nga ajo që dimë

    hija nga fjala dhe gjuha me kockë

    hija konform për diçka më shumë

    hija që krijon kufijtë në kokë,

    hija që turbullon dete e lumë,

    hija e pakëndshme e shtëpisë

    hija nga mashtrimi i rehatisë.


    Hija nga çfarë syri fsheh

    hija nga përpjekja për përsosmëri

    kur përsosmëria është kaq e paarritshme.


    Hija nga i njohuri, nga e shkuara

    hija nga një e zhbërë

    hija nga trillimet e kaluara,

    hija e reflektuar mbi një jetë të tërë.


    Po flas nga hija e emocionit

    nga hija që shfaqet e s’zhduket

    hija nga heshtja, por edhe rrota e tranzicionit,

    hija që nga vetja s’na shkulet.


    Unë i shoh këto hije dhe çuditem

    pse nuk mund t’i ndryshojmë?

    Pse nuk mundet që këto hije të frikësohen të fshihen

    nga gjendja e njeriut të lirë?

    Dhe e kuptoj pse ndodh, sepse të gjithë

    mbi hije kemi mbirë.

    Dhe mbjellim shumë hije gjithashtu.


    #Fatmir #Terziu

    12 views

    Shkrimet e fundit