top of page

77-vjetori...


77-vjetori i fitores mbi fashizmin, LANÇ e afroi Shqipërinë me Europën


Halil RAMA*


· Në këtë 77 – vjetor të fitores mbi nazifashizmin, ne shprehim falenderimet tona për ndihmën që dhanë Aleatët e Mëdhenj: Anglia, Bashkimi Sovjetik e SHBA që shkatërruan bishën nazifashiste e u siguruan popujve larine



Në librin e tij “Memoria historike e kombit”, gjeneral Rrahman Parllaku – Hero i Popullit dhe Nderi i Kombit, ndër të tjera shpreh krenarinë e ligjshme sepse me luftën e sakrificat mbinjerëzore dhe gjakun e dhjetra mijëra dëshmorëve, Shqipëria u bë pjesë e bllokut antifashist të popujve të botës, të kryesuar nga Aleanca Anglo-Sovjeto-Amerikane.

Sot, në 77 - vjetorin e fitores mbi nazifashizmin, referuar analizës dhe fakteve që sjell gjenerali që jetoi mbi një shekull në këtë libër testament, si dëshmitar okular i fitores së dhjetra betejave legjendare të Ushtrisë NCÇl Shqiptare, jo vetëm në territorin e Shqipërisë, por edhe në Kosovë e ish Jugosllavi, gjithkush në vendin tonë dhe në hapësirën mbarëshqiptare në botë duhet të ndjehet më klrenarë se kurrë për kontributin e Shqipërisë në Luftën e Dytë Botërore. Krenarinë për Luftën e lavdishme, Antifashiste Nacionalçlirimtare që çoi në çlirimin e vendit nga okupatorët nazifashitë, ai e motivon me faktin se: “Në momentin historik populli shqiptar, në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi e kudo që jetonte në trojet e tij etnike u bashkua me forcat e lirisë kundër atyre të errësirës. Në bazë të kësaj lufte e sakrificave që bëmë, ne siguruam jo vetëm pavarësinë e Shqipërisë por të drejtën e shqiptarëve në Kosovë për vetëvendosje e të shqiptarëve kudo që jetojnë, të drejtën për të qëndruar në trojet e tyre etnike. Kjo ishte fitorja e dytë më e madhe në historinë tonë kombëtare, pas shpalljes së pavarësisë dhe ngritjes së Flamurit në Vlorë”.


Rreziku që i kanosesj popullit shqiptar


Në Luftën e Dytë Botërore gjithë populli shqiptar ishte në rrezik. Shqipëria mund të humbiste pavarësinë. Populli shqiptar i Kosovës e ai i shqiptarëve të tjerë në trojet e tyre etnike mund të shpërnguleshin nga trojet e tyre e të pësonin fatin e atyre shqiptarëve që u dëbuan me forcën e armëve nga serbët në vitet 1877-1880 nga zonat e Nishit, Vranjës, Prokupjes, Leskocit etj., dhe të popullit çam.

Ky rrezik, sipas Heroit të Popullit e Nderit të Kombit, Rr.Parllaku, vinte sepse pushtuesit italianë erdhën me parullën e bashkimit të shqiptarëve nën kurorën e Viktor Emanuelit; krijuan qeverinë kuislinge për t’i dhënë pamjen e një shteti të pavarur dhe me shkatërrimin e Jugosllavisë dolën me parullën e Shqipërisë së Madhe. Në këtë mënyrë u përpoqën ta lidhin popullin tonë me bllokun fashist.

Të njejtën rrugë ndoqi edhe Gjermania Naziste pas kapitullimit të Italisë duke mbledhur një Asamble Tradhtare që e shpalli Shqipërinë të Pavarur, pasi gjermanët kishin deklaruar se “ne jemi kalimtarë dhe Shqipëria do të jetë e pavarur!”. Vetëkuptohet, pavarësi me nazistët brenda në Shqipëri!.

Me këto parulla ata u përpoqën ta joshnin popullin shqiptar, ta mbanin të lidhur me ta dhe me ndihmën e kuislingëve bashkëpunëtorë të tyre ta vinin në interes të tyre kundër Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare.

Po të mos kishte filluar e zhvillohej Lufta Nacionalçlirimtare, kombi shqiptar do të kishte shkuar në humnerë bashkë me nazifashistët dhe do të ishin plotësuar lakmitë grabitqare sllavo-greke për copëtimin edhe të shtetit shqiptar, për të cilat punonin edhe qeveritë mbretërore greko-serbe në egzil.

Ishte zhvillimi i Luftës Nacionalçlirimtare që përfshiu gjithë Shqipërinë dhe që vetëm brenda vitit 1942 ishin krijuar 22 çeta partizane nga Konispoli në Jug deri në Malësinë e Gjakovës në Veri, jehona e kësaj lufte bëri që ministrat e jashtëm të Anglisë-Iden, i Bashkimit Sovjetik, Mollotov dhe i SHBA-Hell në Dhjetor 1942 të bënin deklaratën “që dëshironin ta shihnin Shqipërinë të çliruar nga zgjedha italiane dhe të vendoset pavarësia e saj. Forma e regjimit dhe e qeverisë që do të vendoset në Shqipëri do të jetë një çështje që do ta vendosë vetë populli shqiptar në fund të luftës”.

Megjithatë në këtë deklaratë qeveria angleze mbante një rezervë kur shprehej se “e sheh çështjen e kufijve shqiptarë pas Luftës si një çështje që duhet të merret në shqyrtim në Konferencën e Paqes”. Kjo deklaratë ishte mbështetje për qeveritë greko-jugosllave në egzil që përgatisnin plane për copëtimin e Shqipërisë.

Por Lufta Nacionalçlirimtare kishte marrë zhvillime të vrullshme që me krijimin e reparteve sulmuese të Ushtrisë Nacionalçlirimtare dhe me krijimin e Shtabit të Përgjithshëm me 10 Korrik 1943, ky shtab mori në drejtim dhe centralizoi veprimet luftarake duke u shtuar goditjet kundër pushtuesve u krijuan zona të lira. Në këto momente aleatët e në radhë të parë anglezët dërguan përfaqësuesit e tyre pranë Shtabit të Përgjithshëm të cilët ndiqnin nga afër Luftën tonë dhe u bindën se e vetmja forcë ushtarake e organizuar në Shqipëri që bënte Luftë të vendosur kundër pushtuesve nazifashistë ishte Ushtria Nacionalçlirimtare. Pas kësaj bindje ata i shtuan misionet e tyre në Shqipëri dhe filluan të na ndihmojnë me armatime e materiale luftarake, megjithëse shumë të kufizuara për shtimin e zgjerimin e Ushtrisë sonë gjatë viteve 1943-1944. Nga ana tjetër, përfaqësuesit e ushtrive aleate bënë të gjitha përpjekjet për ti bashkuar e futur në luftë forcat nacionaliste të Ballit Kombëtar e Legalitetit, por nuk patën sukses.


LANÇ, lufta e sakrificave të mëdha


Ushtria Nacionalçlirimtare pasi theu me sukses Operacionin më të Madh të Forcave Naziste e bashkëpunëtorëve të tyre në dimrin e egër të viteve 1943-1944 e kish çliruar hapësira të mëdha të vendit, krijoi kushte për mbajtjen e Kongresit Antifashist në qytetin e çliruar të Përmetit. Nga ky Kongres doli komiteti Antifashist me atributet e një qeverie provizore. Pas Kongresit u bënë ndryshime në organizimin e Ushtrisë. Ajo kaloi nga formacionet e Brigadave në ato të Njësive të Mëdha të Divizioneve e Koparmatave, të afta për të kryer operacione operative strategjike në të gjitha hapësirat e vendit.

Me thyerjen e operacionit gjerman të Qershorit ’44, i fundit i ndërmarrë nga nazistët në vendin tonë, në korrik 1944 forcat e Divizionit të Parë kaluan në mësymje për çlirimin e Shqipërisë së Mesme e të Veriut, dhe me çlirimin e Matit, të Dibrës e të Lumës, Brigada e Pestë u shkëput nga varësia e Divizionit të Parë dhe së bashku me Brigadën e Tretë morën urdhër të kalojnë në Kosovë për të ndihmuar në çlirimin e saj.

“Detyra kryesore që na ngarkonte Shtabi i Përgjithshëm ishte që në bashkëveprim të ngushtë me forcat e Ushtrisë Nacionalçlirimtare të Kosovës të godisnim pa ndërprerje forcat naziste e të shpejtonim çlirimin e Kosovës; të ndihmonin që rinia kosovare të merrte pjesë masive në radhët e Ushtrisë Nacionalçlirimtare, me qëllim që Kosova të bëhej pjestare e aleancës antifashiste të popujve që luftonin kundër nazistëve dhe në këtë mënyrë të fitonte të drejtën për vetëvendosje; të ndihmonim për ngritjen e Këshillave Nacionalçlirimtare në zonat e çliruara. Për realizimin e këtyre detyrave e drejtimin e veprimeve luftarake u krijua Shtabi i përbashkët Operativ i dy Brigadave dhe Forcave të Kosovës, i përbërë nga Fadil Hoxha-komandant i Ushtrisë Nacionalçlirimtare të Kosovës, Shefqet Peçi – komandant i Brigadës së Pestë dhe Hulusi Spahiu-Komandant i Brigadës së Tretë”, -shkruan general parllaku në librin “Memoria historike e kombit: (fq.12). Ai i bën të ditur opinionit publik se megjithë rezistencën e ashpër të forcave naziste e të mbeturinave të Divizionit ESS Skënderbeg për të mbajtur qytetet Prizren, Gjakovë e Pejë e për të siguruar tërheqjen e shpejtë e të organizuar të reparteve naziste për në Frontin Perëndimor kundër forcave aleate, forcat tona i mundën e i shpartalluan nazistët me luftime shumë të ashpra që u zhvilluan në Gjakovë e sidomos në Junik e Deçan. Në këto luftime Brigada e Tretë ka pas humbjet më të rënda në historinë e saj luftarake; 32 të vrarë e shumë të plagosur. Edhe armiku pati humbje të rënda-shumë të vrarë e të plagosur; zumë me sa më kujtohet rreth 30 rob nga forcat e Divizionit Skënderbeg pasi kishin nxjerrë nga rrethimi komandantët e tyre nëpërmjet një çepengu. Mes tyre kishin qenë Rexhep Deva, Demali Pozhari, një oficer gjerman e të tjerë. Partizanët tanë, të zemëruar nga humbjet e shokëve të tyre kërkonin me këmbëngulje pushkatimin e robërve. Me shumë vështirësi i bindëm ti lirojmë, pasi ne nuk kishim shkuar në Kosovë për të vrarë vëllezërit tanë po për çlirimin e tyre. Atyre u morëm armët e i liruam duke i porositur të mos shkonin prapë në shërbim të armikut e të vriteshin vëlla me vëlla siç ndodhi në ato luftime. Gjeneral Parllaku që si ish-komandant i komandant i Divizionit të 5-të udhëhoqi me sukses luftimet për çlirimin e Kosovës e deri të Sanxhakut pohon me krenari si arritje basahkëveprimin me forcat partizane kosovave si dhe luftimet për çlirimin e Deçanit, Pejës e gjithë Rrafshit të Dukagjinit përfunduan me 17 nëntor 1944.


Keqardhje për shtrembërimet nga historiografia komuniste


Gjeneral Parllaku që ka ditur të lakohet me dinjitet duke patur si kolonë bazë përkushtimin kombëtar shqiptar, si thelb të motivimit që gëlonte shpirtin e tij progresist e liridashës qe Ai që hodhi dritë mbi shtermërimet e qëllimta të historiografisë komuniste për rolin e Ushtrisë NClSH në Kosovë. Duke hedhur poshtë me neveri trillimet dhe shpifjet e ndokujt se forcat tona kanë vrarë njerëz të pafajshëm në Kosovë, gjenerali legjendë në kufirin e dy kohëve pohonte se kjo nuk ka ndodhur në asnjë rast, përveç kur forcat e brigadave tona janë ndodhur ballë për ballë në luftime. “Lufta e Brigadave tona për çlirimin e krahinave të Kosovës dha ndihmesë për pjesëmarrjen e djemve të saj në Luftë. Pjesëmarrja masive në Luftën Nacionalçlirimtare e popullit të Kosovës nën drejtimin e Fadil Hoxhës e shokëve të tij ka qenë vendimtare. Ajo bëri të dështojnë planet e Çubrolloviçit që i kishte servirur komandës së Ushtrisë Jugosllave për spastrimin etnik të shqiptarëve nga trojet e tyre. Forcat shqiptare ishin të armatosura; ata bënë qëndresë të fortë duke luftuar për jetë a vdekje nën komandën e Shaban Palluzhës. Forcat e dy Divizioneve tona e vazhduan luftën në tokat e Jugosllavisë, duke dhënë ndihmesën e tyre, jo vetëm në çlirimin e krahinave të Malit të Zi, Sanxhakut e Bosnjës por edhe duke penguar, dëmtuar e vonuar forcat naziste që përpiqeshin të tërhiqeshin me shpejtësi e në mënyrë të organizuar për në Frontin e Perëndimit, për të luftuar kundër forcave aleate që kishin zbarkuar në Francë. Luftimet e forcave tona në këto vende janë zhvilluar në kushte tepër të vështira, të një dimri që u kujtonte atë të dimrit ’43-’44 në Shqipëri, me mungesë të theksuar në ushqime e mjete të tjera të jetesës. Por ata e kryen me nder detyrën. Dua t’iu kujtoj se në këto luftime kanë rënë afër 600 dëshmorë të dy divizioneve tona. Ky ishte edhe një kontribut i veçantë në Luftën Antifashiste”,-shkruan gjeneral Parllaku në kujtimet e tij të përmbledhura në librin “Memoria historike e kombit”. Jeta e tij, e përshkruar në këtë libër është një shembëlltyrë e rrallë që na rrit krenarinë për faktin se populli ynë, në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi e kudo në trojet etnike iu bashkua në luftë Aleancës së Madhe Antifashiste të Popujve dhe se Uashtria jon Nacionalçlirimtare e çliroi Shqipërinë pa ndërhyrjen direkte të forcave aleate. Por gjishsesi UNCÇl Shqiptare dha kontribut të çmuar në këtë Luftë.

Ndaj dhe në këtë 77 – vjetor të fitores mbi nazifashizmin, ne shprehim falenderimet tona për ndihmën që dhanë Aleatët e Mëdhenj: Anglia, Bashkimi Sovjetik e SHBA që shkatërruan bishën nazifashiste e u siguruan popujve lirinë.

Lavdi dëshmorëve të Kombit tonë të të gjitha Luftrave çlirimtare.

*Mjeshtër i Madh & Sekretar i Përgjithshëm i OBVL-së

15 views1 comment

1 Comment


Vedat Shehu
Vedat Shehu
May 09, 2022

Ka dy anë: 1) Aleanca Ushtarake e Demokracisë Perëndimore i shpalli Luftë Nazizmit Hitlerian kur ishte aleat me Bolshevizmin Stalinist dhe Aleati i Tyre Fashizmi kishte 5 muaj që kishte pushtuar Shqipërinë.

2) Rezistenca Kombëtare Antifashiste e Shqipërisë u uzurpua nga klika bolshevike me tipare agjenture të stalinizmit bolsheviko- leninist dhe pëçau Kombin duke e vendosur nën diktaturën e dikurshme aleate ushtarake me Nazizmin dhe Demokracia Perëndimore E LA SHQIPËRINË MATAN PERDESË SË HEKURT DHE OKB-ja nuk e njohu si shtet për 10 vj et. Lavdia antifashiste kombëtare për çlirim i shërbeu BOLSHEVIZMIT, ish aleatit ushtarak të nazizmit dhe përçarjed së madhe kombëtare në emër te Stalinizmit.

Like

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page