Çaush Kullafi: Festivali i gazetarisë nga Kristi Gongo

Festivali i gazetarisë nga Kristi Gongo, një pasqyrë e fjalës në epokën e inteligjencës artificiale

Nga Çaush Kullafi

Isha mësuar të merrja pjesë në festivalet e këngës, ku zëri ngrihet si dallgë mbi skenë, apo në festivalet e lojërave, ku energjia shpërthen si pranverë në çdo hap. Por sot, për herë të parë, u bëra pjesë e një tjetër bote, një festivali të gazetarisë, ku fjala nuk këndohej, por peshonte; nuk luhej, por ndërtohej si një urë mes së vërtetës dhe publikut.

Ky aktivitet, i realizuar me profesionalizëm nga gazetarja e mirënjohur Kristi Gongo, ishte si një dritare e hapur ku mendimi rridhte lirshëm, si një lumë që nuk njeh pengesa. Organizimi i saj ishte i kujdesshëm si një orë zvicerane, ku çdo detaj kishte vendin e vet, ndërsa fryma e aktivitetit ngjante me një orkestër ku çdo zë kontribuonte në një harmoni të përbashkët.

Kontributi i Kristi Gongos  qëndronte në organizim. Ajo ishte shpirti dhe boshti i këtij festivali, një dirigjente e e mirëfilltë që udhëhiqte dialogun me maturi dhe vizion. Me përvojën e saj në gazetari, ajo arriti të ndërtojë një platformë ku fjala kishte peshë dhe mendimi kishte vlerë. Ajo solli  një aktivitet, një hapësirë reflektimi, ku gazetarët, akademikët dhe profesionistët e fushave të ndryshme mund të takoheshin në një tryezë të përbashkët të ideve.

Në një kohë kur informacioni përhapet me shpejtësinë e dritës dhe shpesh humbet në zhurmën e mediave, Kristi Gongo e solli këtë festival si një filtër të domosdoshëm, ku cilësia vendoset mbi sasinë, dhe e vërteta mbi sensacionin. Ajo e trajtoi gazetarinë jo si një profesion të zakonshëm, por si një mision, si një përgjegjësi ndaj shoqërisë.

Në panelin e këtij festivali ishin mbledhur figura të rëndësishme të gazetarisë shqiptare, akademikë, përfaqësues të politikës dhe ekonomisë, një mozaik mendimesh që ngjante me një qiell të mbushur me yje, secili me dritën dhe ndikimin e vet. Diskutimet për gazetarinë e sotme në epokën e inteligjencës artificiale u zhvilluan si një dialog mes së shkuarës dhe së ardhmes, ku tradita e gazetarisë klasike përballej me sfidat dhe mundësitë që sjell teknologjia.

Gazetaria sot është si një anije që lundron në ujëra të trazuara: nga njëra anë, inteligjenca artificiale ofron shpejtësi dhe efikasitet, si erë e fortë që e shtyn përpara; nga ana tjetër, rrezikon të zbehë thelbin njerëzor të profesionit, atë ndjeshmëri që vetëm zemra e gazetarit mund ta japë. Në këtë realitet të ri, gazetari është si një rojtar i së vërtetës, që duhet të dallojë mes dritës dhe hijes, mes informacionit dhe manipulimit.

Pjesëmarrja ime bashkë me Zylfinë në këtë festival ishte një nder i veçantë, një përvojë që më bëri të reflektoj mbi rolin e fjalës në shoqëri. U ndjeva si një dëgjues në një bibliotekë të gjallë, ku çdo diskutim ishte një libër më vete dhe çdo ide një faqe që mbetej në kujtesë.

Vlerësimi për gazetaren  Kristi Gongo,  ajo arriti të sjellë një event, një model të ri të komunikimit publik. Me këtë festival, ajo ndërtoi një pasqyrë ku shoqëria mund të shohë veten, të reflektojë dhe të përmirësohet. Ajo dëshmoi se gazetaria, edhe në epokën e inteligjencës artificiale, mbetet një art njerëzor, një mision i ndërgjegjes dhe një dritë që nuk duhet të shuhet.

Ky festival më la një ndjesi të thellë se gazetaria është fjalë e shkruar e folur, dhe një dritë që ndriçon rrugën e shoqërisë, herë e butë si agimi, herë e fortë si rrufeja, por gjithmonë e domosdoshme për të mos humbur drejtimin.