Violeta Kadriu: MA BËJ NJË VARR SE PRAPË U KTHEVA

Hape gjirin,Dardania ime

ma bëj një varr se ja, prapë u ktheva,

mos qaj për mua, trime mbi trime

sot për së treti për ty u leva!

Për lindje t’ parë shkrepe armë për mua

u linda s’ dyti kur shkrepa për Ty,

si shqiponjë,zemërdragua

s’ treti në gji tëndin do flladis sy.

Nuk ju dua jo, lotë në faqe

nanë e dashur, o e imja motër

gjaku im mbiftë manushaqe

filiza arbërorë në secilën votër!

Menduan se m’ vranë e m’ zhdukën krejt,

s’ më dinin zgalem që mbij nga hiri,

pa u kthyer prapë s’ m’ u tretën dejt,

pa ta ndje,Dardani, atë aromë gjiri.

Sa herë trupin ma shponte fërfëlliza,

sa herë gonxhet çelte behari

“m’ fliste” Flakëkuqi, trimat me plisa:

“ Jo, për Atdhe s’ qahet i vrari!”

Vuajtjen e juaj ma sillnin ngricat, shirat

që me vite trupin ma rrahnin fort,

fitova prapë mbi egërsirat

-M’ varrosni me festë, nënë, mos mbani mort!

Këtu ku deh erë Shqiptarie,

ku shqip qava, qesha m’ varrosni, nënë,

ku zogjtë këndojnë veç këngë trimërie

e Zoti na dha çelës e dry për qiell e hënë!