Lamtumirë, Zyhdi Kadri Terziu

Mar 7
2 min read

Ka ikje që vijnë si një heshtje e rëndë mbi shtëpi, si një erë e ftohtë që kalon papritur nëpër oborrin e kujtimeve. E tillë ishte edhe ikja e kushëririt tim, Zyhdi Kadri Terziu, i cili në fund të shkurtit mbylli sytë përgjithmonë dhe u kthye në përjetësi, në duart e Zotit, në lagjen e tij të dashur Thoma Kalefi në Elbasan.

Iku para kohe, duke lënë pas një boshllëk që nuk mbushet lehtë. Në shtëpinë e tij mbetën lotët e zonjës së tij, dhimbja e fëmijëve dhe mallkimi i heshtur i të afërmve, vëllezërve e motrave që e përcollën me zemër të thyer. Kur një njeri largohet kështu, papritur, nuk ikën vetëm ai; me të ikin edhe shumë fjalë të pathëna, shumë buzëqeshje të mbetura përgjysmë, shumë plane të thjeshta të jetës.

Zyhdiu ishte një figurë e përkushtuar dhe e qetë, një njeri që e ndërtoi jetën me punë dhe përpjekje. Ai punoi në disa vepra të ndryshme gjatë jetës së tij, duke përballuar me dinjitet çdo sfidë që i dilte përpara. Në vitet e fundit u përkushtua si tregtar në qytetin e tij, duke mbetur gjithmonë një njeri i ndershëm dhe i respektuar mes njerëzve. Krahas tij ishte gjithmonë bashkëshortja, një ekonomiste e përkushtuar, me të cilën ndau rrugën e jetës dhe të familjes.

Ai ishte djali i tretë nga katër djemtë e Kadri Terziut, një familje me rrënjë të forta dhe me histori sakrifice. Babai i tij ka qenë partizan, një njeri që kishte dhënë kontribut në kohë të vështira për vendin. Nëna e tij, me përkushtimin e një gruaje të fortë shqiptare, ka rritur me dashuri fëmijët e saj dhe vajzën Nafije, e cila më pas u bë një figurë model në shëndetësinë e Elbasanit. Kjo familje kishte kultivuar respektin, punën dhe mirësinë, vlera që Zyhdiu i mbarti me vete gjatë gjithë jetës.

Ata që e njohën, e kujtojnë si një njeri të dashur, të qetë dhe të respektuar. Nuk ishte njeri i fjalëve të mëdha, por i zemrës së mirë. Kishte atë thjeshtësinë që i bën njerëzit të dashur dhe atë respekt që fitohet vetëm me sjellje dhe karakter.

Sot, ndërsa kujtimi i tij endet mes nesh, duket sikur rrugët e lagjes e mbajnë ende hapin e tij, sikur njerëzit presin ta shohin sërish duke përshëndetur me qetësinë e zakonshme. Por jeta ka ligjet e saj të heshtura: disa njerëz largohen, ndërsa kujtimi i tyre mbetet si një dritë e butë në zemrat tona.

Lamtumirë, Zyhdi Kadri Terziu.

Pushofsh në paqe. Kujtimi yt do të mbetet i gjallë në zemrat e familjes, të miqve dhe të gjithë atyre që patën fatin të të njohin.