Ildije Xhemali: MYZEQEJA IME
- Mar 25
- 1 min read
Vendlindja ime,
Myzeqeja,
ku të parët e mi
mbollën rrënjët e sakatuara
nga e kaluara
për të lulëzuar
llarstarët e rinj.
Hapat e mi të parë
në tokën e vaditur
me djersën e bujkut
të pangopur me misërnike,
ku nana ime
mblodhi barishte,
me një grusht miell
të misërt
na shoi urinë.
Mbeti i gjatë,
i mprehti shat
edhe pse hodha shtat parcelavave me misër
e të lules, diell
ku nga toka
kuvendova me qiell
dhe kërkova
e lakmova
hapsirat.
Mirënjohëse TY ,
tokë e begatë
në bereqet,
dritësim
përparim e art!
Poezi ku vargjet tregojnë vështirësitë e jetës, jo të një njeriu, por të një komuniteti i cili u vra, u ther, u dogj, u denigrua, dhe u dëbua. Vargjet flasin qartë, pastër për jetën e vështirë në vende të tjera, i detyruar për mbijetesë. Më tingëllojnë këto vargje duke më sjellë vitet e vështira të viteve 1950-1960. Varfëri, sëmundje, ropatjet e prindërve për mbijetesën e familjeve. Znj. Ilmie! Shumë mirë i tregon ato kohë me vargje brilante.
Unë i kam jetuar ato vite me ata njerës të mrekullueshëm ku varfëria nuk i mundi dot. Respekte për ata. Falenderime për ju.