Gazmend Cufaj: Urim për mësuesit e fisit Cufaj, në nderim të Muharrem Nezir Cufajt

Gazmend Cufaj: Urim për mësuesit e fisit Cufaj, në nderim të Muharrem Nezir Cufajt

Në këtë ditë të shënuar të arsimit shqiptar, në Dita e Mësuesit (Shqipëri) – 7 Marsi, mendja dhe zemra më shkojnë tek kushërinjtë e mi mësues, tek ata njerëz që kanë mbajtur mbi supe barrën e bukur të dijes dhe të edukimit të brezave. Sot edhe nusja ime është mësuese; ajo ka përfunduar universitetin dhe po vazhdon këtë traditë të vyer familjare, një rrugë që në fisin tonë është ndjekur prej shumë vitesh.

Fisi Cufaj ka nxjerrë ndër vite shumë mësues e doktorë, njerëz të dijes dhe të përkushtimit. Megjithatë, historia jonë familjare ka njohur edhe pengesa e padrejtësi. Regjimi komunist shpesh nuk i la këta njerëz të ecin aq larg sa mund të kishin shkuar me talentin dhe përkushtimin e tyre. Por pavarësisht vështirësive, dashuria për arsimin nuk u shua kurrë. Ajo mbeti si një dritë që kaloi nga një brez në tjetrin.

Në këtë vazhdimësi të bukur të dijes bën pjesë edhe bashkëshortja ime, e cila sot ushtron me përkushtim profesionin e mësueses. Për mua kjo është një krenari e veçantë, sepse në familjen tonë fjala, libri dhe shkolla janë gjithmonë të pranishme. Të shohësh një njeri të afërt që i përkushtohet edukimit të fëmijëve dhe të rinjve është një gëzim i madh dhe një dëshmi se tradita e arsimit në familjen tonë vazhdon të jetojë.

Sot dua të ndalem veçanërisht tek një figurë e nderuar e familjes sonë dhe e arsimit shqiptar: Muharrem Nezir Cufaj, i nderuar edhe me titullin Qytetar Nderi i rrethit të Pukës.

Jeta dhe puna e tij janë një dëshmi e gjallë e përkushtimit ndaj shkollës dhe edukimit. Ai iu kushtua profesionit të mësuesit në kohë jo të lehta, kur etja për dije ishte e madhe, por mungesa e njerëzve që e përhapnin këtë dritë ishte edhe më e madhe. Në ato vite, mësuesi nuk ishte thjesht një profesion; ishte një mision.

Kontributi i tij në arsimin e Puka mbetet i çmuar. Ai shërbeu me përgjegjësi dhe profesionalizëm si inspektor arsimi dhe më pas si shef i Seksionit të Arsimit të rrethit. Në këtë detyrë ai drejtoi me sukses fazën e dytë të Reformës Arsimore Kombëtare në vitet 1968–1970, duke kontribuar në përmirësimin dhe organizimin e sistemit arsimor në gjithë zonën.

Kudo që shërbeu, ai u dallua për aftësitë e tij drejtuese, për menaxhimin e mençur dhe për vizionin pedagogjik. Karrierën e tij e përmbylli në drejtimin e një prej shkollave më të mëdha të rrethit, në qytetin e Fushë-Arrëz, një institucion me mbi 1200 nxënës në kohën kur ky qytet jetonte kulmin e zhvillimit të tij.

Sot, në pension, ai ka çdo arsye të mbajë kokën lart. Janë mijëra ish-nxënës që e kujtojnë me mirënjohje, qindra mësues dhe drejtues që kanë bashkëpunuar me të në misionin e shenjtë të edukimit. Bashkë me ta ai punoi për të mbjellë tek brezat vlera patriotike e atdhetare, formim etik e qytetar, kulturë dhe dije shkencore e profesionale.

Në këtë ditë feste për arsimin shqiptar, i uroj nga zemra: Gëzuar 7 Marsin, mësuesi i nderuar! Zoti të dhëntë shëndet dhe vite të arta, që krenaria e nxënësve dhe e kolegëve të vazhdojë të të shoqërojë gjithmonë. Sepse një mësues i vërtetë nuk jeton vetëm në kujtimet e një brezi, por në dritën që ai ka ndezur në jetët e shumë brezave.