Feim Bllaca: DASHURINË QË FALA

DASHURINË QË FALA

Dashurinë që fala nuk e marr,

si dritë që ikën në agim,

mbetet veç kujtim në zemër.

E dhash pa frikë pa kthim,

si lumi që derdhet në det,

pa pyetur nëse kthehet prapë.

Në heshtje e mbaj atë falje,

si plagë që më mëson të dua,

por kurrë ta kërkoj mbrapshtë.