BUJAR QESJA: Një mikrofon për Teutën, një zemër për Durrësin

-Një qytet në këmbë, një gazetar në mision

...Në valët e radios, solla zërin e stadiumit në çdo shtëpi durrsake. Në faqet e gazetës, dokumentove me përpikmëri çdo hap të skuadrës, duke i dhënë sportit vendin që meritonte në jetën publike. Në ekranin e televizionit, i dhashë fytyrë dhe emocion këtij rrugëtimi, duke e kthyer në një histori që frymëzon...

BUJAR QESJA

Kjo fotografi është shumë më tepër, sesa një çast i ngrirë në kohë. Është dëshmi e një periudhe entuziazmi, përkushtimi dhe rilindjeje për sportin durrsak dhe njëkohësisht, pasqyrë e rolit të pazëvendësueshëm si gazetar dhe moderator në shërbim të tij.

Në pamje, gazetari Bujar Qesja, duke moderuar një manifestim popullor për futbollin durrsak, në momentet e ringritjes nga më cilësoret të historisë së tij. Pallati i sportit “Punëtori” – Durrës, Prill 1993

Në këtë imazh të vitit 1993, shfaqem në një moment të rëndësishëm të jetës dhe karrierës në moshën 42-vjeçare, përpara një publiku të madh e të zjarrtë, në Pallatin e Sportit “Punëtori”. Salla e mbushur plot, fytyrat e përqendruara dhe atmosfera elektrizuese dëshmojnë qartë, se nuk kemi të bëjmë vetëm me një veprimtari sportive, por me ngjarje qytetare, festë popullore, ku sporti dhe emocioni kolektiv bashkohen në një të vetme.

Jam në rolin tim natyral përpara mikrofonit, me seriozitetin dhe përgjegjësinë që më ka shoqëruar gjithmonë. Fjalët që shprehesha, nuk ishin vetëm informim, por frymëzim. Nuk ishin vetëm moderim, por drejtim emocional i një komuniteti, që po rikthente besimin tek vetja dhe tek skuadra e zemrës.

Kjo periudhë, përkon me moment historik për futbollin durrsak. Nën drejtimin e Edmond Mihas dhe Bashkim Kokës, Teuta kishte nisur marshimin drejt lavdisë. Ishte një rrugëtim, që do të kulmonte vetëm një vit më pas, me titullin e parë kampion në historinë e klubit. Kjo arritje që nuk ishte rastësi. Ishte shprehje e një pune të përbashkët, ku përfshiheshin jo vetëm futbollistët dhe trajnerët, por edhe gazetari, që e mbështeti këtë projekt me zë, penë dhe zemër.

Katërshja themeluese Edmond Miha, Bashkim Koka, Stavri Nica dhe Bujar Qesja, mbetet gur themeli në historinë moderne të Klubit të Futbollit “Teuta”, që u riorganizua në shtator të vitit 1992. Ky ishte akt jo vetëm sportiv, por edhe qytetar, përgjigje ndaj nevojës për identitet, organizim dhe krenari lokale, në një kohë të vështirë tranzicioni.

Pozicioni im si gazetar në radio, gazetë dhe televizion ishte thelbësorë në këtë proçes. Në valët e radios, solla zërin e stadiumit në çdo shtëpi durrsake. Në faqet e gazetës, dokumentove me përpikmëri çdo hap të skuadrës, duke i dhënë sportit vendin që meritonte në jetën publike. Në ekranin e televizionit, i dhashë fytyrë dhe emocion këtij rrugëtimi, duke e kthyer në një histori që frymëzont.

Nuk isha thjeshtë kronikan i ngjarjeve, por pjesë aktive e tyre. Ishte një gazetari e angazhuar, e ndërtuar mbi pasionin për sportin dhe dashurinë për qytetin. Nuk raportoja nga distanca. Jetoja çdo ndeshje, çdo fitore, çdo sakrificë.

Kjo foto e vitit 1993, mbetet simbol i asaj kohe. Një qytet që ringrihej përmes sportit, një skuadër që po shkruante historinë dhe një gazetar, që i dha zë dhe shpirt këtij rrugëtimi. Ajo është një dëshmi e një periudhe, ku fjala kishte peshë, mikrofoni kishte mision dhe gazetari ishte në shërbim të komunitetit.

Dhe mbi të gjitha, është një kujtesë e bukur, se suksesi i madh i një skuadre nuk ndërtohet vetëm në fushë, por edhe në tribunë, në media dhe në zemrat e atyre që besojnë tek ajo.