TABELA


Faslli Haliti

TABELA


Në trungun e titullit të gazetës

Ka ngulur këtë tabel

Kryeredaktori :

Në fushat e faqeve,

Në pyjet e rreshtave,

Në plepat,

Në blirët e vargjeve,

Në lëndinën e blertë të poezisë,

Ndalohet fluturimi i fëllëzës

Së dashurisë.

Ndërsa

Fushave,

Arave,

Fëllëza e dashurisë fluturon,

Askund s’ka tabelë

Që fluturimin ia ndalon.

ZHURMË

Para meje në rrugë,

Kaloi motoçikleta plot zhurmë

Dhe humbi mes kamionësh në muzg.

Ca krisma skapamentosh plot gaz,

Si uturimë reaktivi

La pas.

Eh gjërat e vogla sa zhurmë bëjnë, thashë...


FTESË NGA HOMERI

Zbrita

Në Athinë.

Përveç babazot Homerit

Unë

Nuk njihja asnjeri.

Me ta marrë vesh ardhjen time Homeri

Më ftoi për një kafe në shtëpi.

Shtëpia

E Homerit pa drita,

Errësirë.

Babazot Homeri

Porositi Helenën të ndizte qirinjtë

Dhe të na sillte një kafe të mirë.

Helena

Ndezi qirinjtë në shenjë nderimi për mua, mikun

Na solli si nuse e ndrojtur kafenë

Unë

S’e desha kafenë nga dora e Helenës,

E desha

Nga dora e Penelopës vetë,

Penelopa s’kishte kohë për mikpritje

Ajo vazhdonte të thurte, të ç’thurte pëlhurën

Qetë-qetë,

Duke pritur Odisenë.

Ç’të bëja?

Të mos e pija nga kuçka tragjike kafenë?

Pa pirë akoma kafenë Homeri

Më pyet

Për Naimin,

Për Kadarenë…

I them:

Naimi të ka përkthyer.

Pashë që i erdhi mirë.

Gropat e syve iu mbushën me dritë.

U çel në fytyrë.

I them

Përsëri:

Kadareja

Të ka quajtur Babazot.

Më përgjigjet me entuziazëm mitik:

“Bravo i qoftë!”

Pas kafesë

Bëmë një bisedë intime.

Babazot Homeri

Më foli intimisht

Për Helenën mitike

Kuptova…

Babazoti ishte dashuruar epikisht

Me kuçkën e bukur tragjike…

1995

ANULLIM PLEQËRIE

Në adoleshencë

Në rini

Dija të dashuroja vërtetë

Por s’dija të shkruaja poezi.

Isha një djalosh gjysmanalfabet.

Sot

Di të bëj poezi,

vjersha,

Por

Si gjysh

Ma ndalon dashurinë mbesa.

Megjithatë

Dije pra

(Të gjithë le ta dinë)

Se ti moj mimozë brune

Më anullove pleqërinë…

1990

MË MIRË

S’të shoh dot të mënjanuar

Si Kulla e Pizës:

Gati

Për rënie,

Për shembje,

Rrëzim.

Monument shtrembës!

Shembu, rrëzohu më mirë…!

1997, Drita

FARËHEDHËSI

Farëhehësi

Hodhi farë myshku.

Mbiva unë

Që juve ju tregoj Veriun,

Farëhedhësi

Hodhi farë shkurresh.

Mbive ti,

Strehë të dashuruarish.

Farëhedhësi

Hodhi

Farë lisi.

Mbiu ai

që përleshet

Me bubullimat,

Gjëmimet, rrufetë...!

Megjithatë

Pyllin

E bëjmë të tre !

ME T’U BËRË LIS

Lisit të Poezisë së Re.

Me

T’u bërë

Lis,

Qindra,

Mijëra gozhdë

Të ngulën në trung,

Tentuan të të thanin

Ti ua kalbe gozhdët ua ndryshke,

Me palcën tënde të brilltë poetike...

1997

AH, SIKUR !

Jam lisi

Më i madh,

Lisi më i lartë i fushës,

Ah sikur fusha  të ishte pyll e gjitha

Dhe fijet e barit të fushës të ishin lisa…!

2010-2017

VRASJA

I shpëtova

Plumbit

Por më vrau ajo fjalë...

Dhimbja e saj po më kalb të gjallë!

1991

NATË ESENINIANE

Siç gjeja pjeprin e pjekur

Mes gjetheve

Në bostane,

Gjej sonte pjeprin e hënës

Duke hapur retë si gjethe laramane.