top of page

Ruzhdi Gole: GJEL I VOGËLTH 

  • 3 hours ago
  • 3 min read

GJEL I VOGËLTH 

 

Gjumi fle pafundësisht. Pagjumësia

gjurmon. Flak tej sklepat e gjumit.

Afër agut shkund tisin e ngrysur

të natës, qesh këtu e gjetiu.

 

Kur e shohim ajo hov paksa supet.

Shamata e fqinjëve heshti. 

Shamatori mund të ketë

ndezur cigare, mund

të jetë në banjo,

tek e shumta

mund të jetë

duke bërë

edhe ...

 

Asgjë, asgjë,

gjithçka gjys'

përgjysmë.

 

Fqinji im është paksa torrollak.

Po edhe unë nuk jam

aq i ftilluar.

 

Torrollak ? Kush e tha?

E thashë unë ? Po me

leje të kujt e thashë?

Me leje të mjekut,

të kokëkrisjes

sime?

 

Tërhiqu, o i paftilluar ! -

i thashë vetes.

 

Torrollaku sipër ngrehinës sime,

(mbaje gjuhën, o i paftilluar),

pra, fqinji im, me trup atletik

e then arrën dy gishtash,

i mbush shkallët

e ngrehinës

ngjitzbrit

jo me vijë

melosi

por me

bërtima tralala

tralala bërtimash.

 

Thuamë, durohet kjo ?

 

Ti, o fqinji im, vërtite nga dritarja jote

edhe gjelit tënd zevzek

për qejfin tënd.

 

Mua, më duket tani sikur retë

kanë veshje puplash.

 

Më është bërë zakon sa zbres

shkallët e ngrehinës e dal

hapash në oborr t'i vë

të dyja pëllëmbët

e mia në kokë

mos më bien

t'shkundurat

e mëngjesit

prej qilimi.

 

Jo nga ty,...nga gruaja jote...

 

Nusja jote, o komshi,

ka qenë nxënëse

e  gruas sime.

 

Rrallë e shoh, por çdo

mëngjes ia dëgjoj

cingërimën

e këpucëve

dhomave.

 

Afër mesnate, bubullon ... Ç'të jetë?

 

Herë më bëhet se dëgjoj

një motor zë shkalafitur,

herë sikur dëgjoj

(dal në dritare

përgjumsh)

e sikur shoh

një helikopter

që ndan fletushka

popullore për ç'rrënjosjen

e ideve çalamane dhe

mbjelljen e ideve

të reja.

 

As motor, as helikopter.

 

Lart lan rrobat

zonja  e fqinjit.

 

Nata lan djersën e vet

të qymyrtë duke

e rrotulluar

aq fort

helikën

sa unë nga pagjumësia sërish

ngatërrohem me motor dhe

me helikopter pa pilot.

 

Sa për gaz, plas po deshe,...

 

Mbathur mirëbukur, sa dal n’oborr

një ditë më bëhet sikur një gulf uji

më derdhet mbi kokë, një ditë

tjetër sikur më vërsulet

një gjel të ma ngul

në kafkë sqepin e tij.

 

Ngre sytë përpjetë.

Rrofsh, o fqinji im!

Asnjë kokë nuk del.

Rrofsh, o fqinji im-

përsëdyti unë.

Asnjë fjalë.

 

As gulf uji, as gjel dita ime...

 

Një mashkull diç bukurosh

është pamje e dyshimtë.

Dyshimi është edhe

ndjellës edhe

fatkeq.

 

I bukur është komshiu im,

ndonjëherë më i bukur

se ç'duhet,

 

Duket sikur i ka marr

vetullat e kërcyera

gruas së vet.

 

Ky burrë është mashkull,

s'e di sa është mashkullor.

 

M'u thaftë gjuha, m'u thaftë!

 

Kund nuk lëviz asgjë ky njeri.

Kryq e tërthor sa në

një kafe në tjetrën.

 

Shan poshtëpërpjetë, turfullon

se nuk i dalin të hollat, është

i papunë, papunësia vet.

 

Rrokopjerthi gjithçka

tek komshiu im,

rrokopjetthi

shkolla,

ushtria,

fati.

 

U kujtofshin përjetë mëmat tona! -

më belbëzoi tek veshi komshiu

aq pa prit pa kujtu sa m'u sikur

dëgjova një të panjohur.

 

Ngriti n'ajër ca fletushka, i hodhi

përpjetë për marri të vet, qeshej

ngërdheshej me to a me veten.

 

-Ha,ha, hi, hi, hi,

u bëra i pasur, o komshi.

Ngorthtë varfëria, def pasuria. !

Arë në Hamallaj, ëmbëltore në qytet, jo

vetëm në letra prona, pronat e mia janë

këto, o komshi im, o komshi im i lapsit.

 

Mua m'u duk sikur firmat e vulat

e atyre fletëve po i shihja damka

në ballin e tij, në mjekër, në ...

në...(bythën nuk ia shihja,)

 

Mua m'u bë sikur ato firma e vula

përplasnin kokat me njeratjetrën,

po damkosnin muret, shkallaret

xhamllëkun krisur të dritareve

hekurat.. teksa po ngjiteshim

më këmbë ngaqë ashensori

sot ishte me leje

të zakonshme

ose tek e shumta

me raport mjekësor.

 

Edhe ne shumë i deshëm,

mëmat tona, ua mbushëm

jetën me drithma ankth - iu gjegja.

 

U kujtofshin baballarët tanë.!-

bërtiti fort më fort komshiu

si një i lajthitur.

 

-O, prindër, po vij t'ua ndez një qiri

tek kryet juve edhe paraardhësve

tuaj ! Sa shumë...ju kam dashur...

 

U ndamë sa mbërritëm

tek shkallarja ime.

 

Dëgjoja akoma turfullimat e këtij njeriu,

që po çmendej, të një njeriu

që kishte ngritur dorë

mbi prindërit e vet.

 

Prindër, o prindër

të mirë dhe fatkeqë,

a e dëgjuat birin tuaj ?

 

Biri juaj trashëgon

prej jush ...

 

Sa për virtytet tuaja

mbajini për vete

aty ku jeni.

 

Nuk ka më kohë

virtytesh...

Comments


Shkrimet e fundit

bottom of page