QIRIRI PREJ UJI


Nuri Plaku

QIRIRI PREI UJI

Ky lum është një qiri prej uji

Që pret të digjet në altarin e qytetit.

Por askush nuk guxon

Të shkrepi një xixë zjarri.

Ah! U mundova njëherë ta ndizja

Me xixën e një vetëtime

Po Zoti tështiti atë çast

Dhe xixa u shua në dorën time.

Lumi mblodhi 1000 shira

E vërshoi brenda meje me tërbim.

Nga ajo ditë

Edhe unë jam një lum

Që pres të digjem

Në altarin e qytetit tim.

VJEDHJA E URES

Ra mjegull e dendur në qytet

Si sofër hajdutësh.

Dhe qentë

Filluan të kuisnin nëpër natë.

Kur u gdhi

Njerëzit pan të tmerruar

Se kishin vjedhur

Urën e tij të vetme.

Qentë

Ishin kthyer aty – këtu

Në statuja mermeri

Me kuisjet e ngecura në fyt.

Ç’mëkat…,ç’mëkat, përshpërisnin

Ndërsa Zoti i tyre i fundit

Mundohej t’i qetësonte

Duke u betuar për hakmarrje

E premtonte

Një urë të re, të bukur…

Më të bukur se ato që kishte patur ky qytet

Prej shumë e shumë vjetësh.

Ra mjegull e dendur në qytet

Si sofër hajdutësh.

ECI PER KARSHI

Eci për karshi hijes tënde

Dhe vështroj me kujdes

Gjurmët e lagështa që lë mbi dhera.

Shumë njerëz kërkojnë të të shohin në sy

Për të njohur botën e mistershme

Unë nuk kam kohë, as vullnet, as besim

Vetëm dua të djersij i lodhur

Për të njohur gjurmët që lë mbi tokë

Hija jote e lagësht

E thjeshtë, udhëtoj i motivuar për karshi.

Asnjë obelisk nuk është ngritur deri më sot për hije të tilla

Asnjë qiri nuk është ndezur nëpër tempuj për adhurim.

Unë

Derdh djersën time të lodhur

Thjeshtë, si përkushtim…

80 views1 comment

Shkrimet e fundit