PARDESYJA


NGA HASAN KOSTRECI

PARDYSYJA

(Tregim)

Ishte viti gjashtëdhjet e dy kur qemë prishur me Bashkimin Sovjetik dhe për momentin ndihej një farë liberalizimi dhe këtë unë e vija re gjithashtu edhe në Elbasan, sepse tek hotel turizmi, kish filluar, pothuajse çdo natë, që të luhej muzikë e huaj; Filmat që çfaqeshin në kinema qenë o italjanë, o francezë, bile dhe amerikanë; Në kopertinat e librave të reklamuara në vitrinën e të vetmes librari që ndodhej në qëndër të qytetit, shiheshin mjaft emra autorësh të huaj të përkthyer në shqip, por këtë fenomen e shikoje edhe tek ish shokët e shkollës së mesme që aktualisht ishin në universitet në Tiranë, të cilët kishin ndryshuar jo vetëm modelin e veshjes dhe të flokëve, por edhe këndonin apo vëshëllenin këngë të huaja; Diskutonin me njëri tjetrin për artistë të ndryshëm, ndërsa vetëm unë, konstatova, që kisha mbetur njësoj.

- Pse kështu? – më pyeti njëri prej tyre, që e dinte se isha arsimtar.

- Në atë fshat të the