Nana – politika



Sibel Halimi

Nana – politika

Tutna me shkru veç për gratë se s`du asnjiherë me ju hi n`hak Kurrë njoftë lirinë s`ia kemi Veç kemi dërdëllitë e kemi ba nanën plagë të përvujtun e kemi shtri për toke e kemi naltësu në vargje ia kemi rritë dashninë, madhështinë prej rolit s`kemi mujtë me nxjerrë Kauzën ja kemi kriju, por zanin kurrë digju Se kjo shoqni ka zanë n`thu Nanën kauzë politike tue ba Liria e saj nuk asht dogma e jote - as e jemja Është veç liri ... qoftë edhe vdekja!

Vetes

Më mbuloni sikur të jem nga argjila Vepër e mallkimit tuaj Sikur të jem pëllëmba e fundit ku thundra hipur ka mbi barkun tim E unë marrë frymë dhe jetë tjetrit i jap

Më mbuloni, e botës frikë i shtini mbyllni dritaret e epshit tim lejoni që shikimi im të jetë vetëm juaji sisët e mia le të takojnë vetëm ty që i deshe gjithnjë edhe atëherë kur ma mbulove dëshirën me mushama

Mi mbuloni fërkemet në rrugën e vetmisë E lumturia ime le të mbetet