KAFENE


ME FJALË


Pasuri të vetme kam fjalën

Fjalën kam të vetmen armë

Me fjalën kam ndërtuar shtëpiza prej shpirti

Portrete zotash me karmë.


Ka ndodhur shpesh me fjalën të grindem

Ka ndodhur me fjalën t`kem rënë në dashuri

Pëshpërimat ka ndodhur të më kthehen në fllad

Njëlloj më janë kthyer në stuhi!


S`ka ndodhur kurrë me fjalën të bëj pazare

E kurrë pazare me fjalë nuk kam bërë

Ka ndodhur para fjalës të ul në fron heshtjen

Dhe heshtja më pas, më ka plagosur pa fjalë,


Me fjalë i qëndisa të gjitha dhimbjet

Qëndismat që m`stolisën nusëri e pajë

Ka ndodhur që fjalët më kanë djegur llavë

Pasi m`dogjën ashtën, më bënë akullnajë.


Me gërma e fjalë u thura himne dashurive

Dashurive që më dehën e marrosën me fjalë

Shkrova muzikë mbi pendla shtegëtarësh

U këndova ninullë krojeve të bardhë.


Me fjalë kërkojmë të bëjmë politikë

Politika e fjalës nuk na nxjerr në ballë

Lumenj gjaku u derdhën të vinte liria

E shenjt liria, po s`shenjtërohet me fjalë




DOLLI E SHËNDETE


U grindëm keq me Skënderbeun

U grindëm vetëm për një dolli

Ai kërkonte, dolli për gjithë Kombin

E unë këmbëngulja, vetëm për Shqipëri.


Pastaj i bëra ca marifete

Hajde i thashë! Të ngremë një shëndet

Ai e piu, për "Shqipëria ç'ka qënë"

Ndërsa unë, për "Shqipëria ç'do të jetë"


Në çast i ngrysi mjekërr e mustaqe

Avash më tha, se po merr kot

Ku di ti ç'do bëhet e kur do bëhet

Po rrëkëlleje për k'të Shqipërinë sot.


Pa hë i thashë, ç'thuhet këtej

Të ka zënë veshi ndonjë lajm a fjalë

Ka rënë në rrjetë ndonjë peshk i madh

Ndonjë cironkë a ndonjë ngjalë.


Pa më thuaj njëherë kush të ka paguar

Që dashkërke të më nxjerrësh me grep ndonjë fjalë

Pasi ta merrni, fluturoni me anije kozmike

Ndërsa unë jam i kohës me kalë e shalë.


Aman Skënderbe! Kurban t'u bëfsha!

Nuk e sheh? I kam kthyer shpinën qeverisë

Jam sy e vesh para madhërisë tënde

Njëlloj si para Perëndisë.


Eh, nga m'u gjete sot moj shejtane

Po ktheje moj dreq atë gotë

Pa hë të të pyes! Di gjë ti ç'do bëhet nesër në shtëpinë tënde

Apo, di të më rrëfesh vetëm për sot.


Të përgjërohem madhëri!

Ma thuaj me zë të ulët, kështu në vesh

Të betohem! Askujt s'ia tregoj

Do i vë gojës push e lesh.


E zemërova keq madhërinë

Vetëm e vetëm për ndonjë dreq sekret

Të bëhesha njëherë lajmi i parë

Po s'munda e s'mund për qamet.


Nuk nxora gjë nga Skënderbeu

Veç rrëkëlleva ca gota plotë

E s'di më pas ç'dolli u ngritën

Për Shqipërinë nesër, a, Shqipërinë sot.




KUR MINUTAT BËHEN SHEKUJ


Ditën kur vi tek ti,

Nuk të lajmëroj që në nisje!

Pse e di, se minutat e pritjes të bëhen shekuj

Të telefonoj kur jam gati në mbërritje.


Ti fluturon nga gëzimi dhe në çast mbarojnë dhimbjet

S'ke më dhimbje kockash,

Marrje fryme,

Flak tutje edhe shkopin që s'e ndan nga dora,

Ajo shenja e operacionit në zemër, sikur s'të dallohet shumë.


E di që fillon të hapësh dollapët e sirtarët

Të shohësh se ç'mund të gatuash nga gjërat që më pëlqejnë

Nuk harron te rezervosh kohë për të vizituar shtëpinë ku na linde.


Nuk hoqe dorë kurrë nga ajo shtëpi

Edhe pse fryma të mpaket në pak hapa.

Unë qesh nën buzë me planet e tua

E ndjehem e vogël sa një thërrime.


Nuk të lë kohë të mendosh më tej