JO VETËM EMËR PERËNDIE


Mihal Gjergji

JO VETËM EMËR PERËNDIE


Para disa vitesh humba një nga miqtë e mi të çmuar, profesorin erudit Apollon Gjebrea. Lexonte, shkruante dhe fliste rrjedhshëm gjashtë gjuhë të huaja. Takoheshim thuajse çdo ditë. E shikoja me admirim, e dëgjoja me kërshëri, mësoja shumë prej tij. Edhe ai kishte të njëjtën ndjenjë vlerësimi, megjithëse ndjehesha shumë i vogël para tij. Ishte fisnik, intelektual dhe qytetar. Babai i tij kishte studiuar në Montpelje të Francës, ndërsa nëna ishte diplomuar për mjekësi në Romë. Atë rrugë ndoqi dhe i biri. Kujtonte me krenari edhe gjyshin e tij, sekretar i Sami Frashërit në Shoqërinë e Shkronjave Shqipe, në Stamboll. Në këto kushte, si të nxitoja për të ruajtur një thesar nga frika e humbjes, fillova të shkruaja një sprovë për Oxhakun Gjebrea. E punova me përkushtim dhe dashuri, e shkrova me një gjuhë poetike. Apolloni s’dinte gjë. Ndërsa kisha mbaruar 50 faqet e para, i printova, i futa në një dosje dhe i telefonova mikut tim. Fillova ta lexoja me qetësi. Në një moment ngrita kokën. Miku im me emër perëndie ishte skuqur dhe fshinte lotët. S’kam për t’a harruar atë pamje...Princesha gjirokastrite Ramize Gjebrea ishte motra e babait të Apollonit. Për të plotësuar portretin e saj i kërkova informacion poetit atdhetar Agim Shehu. Më dërgoi aq sa dinte dhe priste reagimin tim. Kisha disa ditë që s’ulesha në kompjuter. At’herë Agimi dërgon mesazhin vijues me nota humori: