Gjumin kur ta prish


Gjumin kur ta prish

Nga Fatmir Terziu


Hëna lonjarake kapërceu pragun e bulëzës. Lithkë e varur në gushën e bardhë lolitet, londitet, lomçkë e zjarrtë e lodhur nga pritjet në degën e ngritur lofashtë për shpirtin e zhuritur të një blete e unë lojcak për vete teksa pres të gudulisen dy gonxhet të shpërthejnë fluskimin.


E çelur mbete lulja ime e vyer llambadis në retinën tënde glob tërë hartat që ngritëm pa kufinj tridhjetë vite si sot mbajmë si zogun majë gjembit plot dashuri një botë.