GABIMI TE DERA E NUSES


Vullnet Mato

GABIMI TE DERA E NUSES

Tregim

Dy kushërinjtë e parë, me emrat Gracen dhe Hysen, thirreshin shkurtimisht “Cen”, nga të gjithë në fshatin P. të Çermenikës. Si djem të baballarëve vëllezër, ata kishin pamje të ngjashme, por karaktere krejt të ndryshëm. Cen- Graceni tridhjetëvjeçar, ishte bari me një tufë dhi. Përveç cilësive të tjera, njihej nga të gjithë për sjellje të ngjashme me një cjap përçor të shkathët e të harbuar, nëpër rrëpira shkëmbinjsh e përrenjsh të mbuluar me shkurre të gjelbëruara. Duke qenë kësisoj edhe pak allçak në përgjigjet që u jepte të tjerëve, ai dukej sikur i priste fjalët, me latoren që mbante në dorë për të prerë degë të gjethuara, me të cilat ushqente dhitë. Fshati e mbante në gojë për shpotitë e tij, me të cilat shkuleshin gazit. Një bari që ruante dhitë e shtëpive të lagjes së poshtme, i kërkoi cjapin e madh për të ndërzyer kopenë. Cen Graceni ia dha, duke i thënë me ironi: “Për këto punë në lagjen tuaj, unë s’kam kursyer veten time, jo të kursej cjapin!...”Krejt ndryshe Cen - Hyseni njëzetegjashtëvjeçar, ishte një pendar i urtë dhe i padjallëzuar, që me majën e hostenit nxiste lehtas vithet e qeve, për të hapur brazdat e taracave në lartësitë malore të fshatit. Kur ai mbaronte plugimin e tokave të familjes së vet, u ndihte me pagesë edhe fshatarëve të tjerë, që nuk kishin pendën e qeve të dyzuar. Madje hakun e punës nuk ua kërkonte me para në dorë, por me një sasi të arsyeshme bereqeti, kur të vilnin prodhimin. Erdhi koha kur i ati i Cen - Hysenit, dërgoi mblesin në fshatin Z. të anës perëndimore të vargmal